SIFVN
Projecten 2012
- Logboek
- Inzamelingsacties
- Sponsors

Projecten 2008

Projecten 2006

Sponsors

Wilde Ganzen

Contact








Logboek 2012
Geschreven door de leerlingen en
begeleiding ter plaatse in Nepal.

Groepsfoto



Weer thuis
Na een voorspoedige vliegreis van bijna 14 uur is de gehele Nepalgroep weer gezond en wel thuis aangekomen. We zijn op Schiphol hartelijk onthaald door ouders, broers/zussen, vrienden/vriendinnen en echtgenotes.

We kunnen terugzien op een mooie tijd in Nepal. We hebben op een kleinigheid na alle drie de projecten kunnen afmaken. Daarnaast hebben we op de vrije dagen leuke dingen gedaan, die voor ontspanning zorgen en die anders zijn dan wat bij ons hier mogelijk is. Wat te denken van een jungletocht op de rug van een olifant en neushoorns zoeken, raften, of een kanotocht en krokodillen te zien.

Waar het allemaal om te doen was, scholen helpen aan betere sanitaire voorzieningen, is op een uitstekende wijze ingevuld door de leerlingen van ROC Friese Poort, onder leiding van hun docent en ondergetekende. De schoolbesturen waren zeer content met hun nieuwe gebouwen en dat hebben ze middels ceremonieën bij de ingebruikname laten zien. Groot feest voor zowel de kinderen van de school als voor ons. Met toespraken over en weer, rode kleurpoeder op onze gezichten en veel bloemen. Een geweldige belevenis voor onze groep.

De leerlingen installatietechniek hebben een onvergetelijke ervaring opgedaan in een land met een totaal andere cultuur en andere levenswijze, zonder luxe zaken zoals wij die hier kennen. Alhoewel ook een land als Nepal snel aan het veranderen is, blijft de armoede voor een groot deel van de bevolking en is Nepal nog steeds het op één na armste land van Azië. We hebben gezien hoe mensen hier nog leven in soms kleine lemen huisjes en van 's morgens vroeg tot 's avonds bezig zijn om in hun onderhoud te voorzien.

Naast het leven op het platteland waar onze projecten waren, hebben we ook een aantal dagen in de stad doorgebracht en ook daar meegemaakt hoe het leven is. Er zijn een aantal niet te missen bezienswaardigheden bezocht, die indrukwekkend waren en een belangrijk deel uitmaken van de Nepalese bevolking en hun cultuur.

We hebben middels de dagelijkse berichten op de site getracht het thuisfront en belangstellenden zo goed mogelijk op de hoogte te houden van onze belevenissen en vorderingen en ik denk dat dit ook prima gelukt is. Wij waren blij met de reacties die op de berichten terug kwamen.

Binnenkort zal de film klaar zijn, die van de projecten gemaakt is en ik ben zeer benieuwd wat het resultaat zal zijn. Er zijn ook veel foto's gemaakt, maar een film is, althans voor ons, een unicum.

Ik wil Alwin, Anton, Arnvin, Geert, Martijn, Rients en Simon en hun docent Wietze van der Wal, bedanken voor hun inzet en betrokkenheid om de projecten te doen slagen. En niet te vergeten de ouders van de jongens die het toch maar goed vonden dat hun kind van 18 of 19 jaar naar zo'n ver en vreemd land gingen. Gelukkig hebben we geen ongelukken of ernstige ziektes gehad.

Tenslotte wil ik ook alle sponsoren dank zeggen, want zonder hun financiële ondersteuning was dit allemaal niet mogelijk geweest.

Iedereen het allerbeste voor de toekomst toegewenst.

Wout de Jong,
Stichting Installatietechniek Friesland voor Nepal

 

 


Dinsdag de 27e van de derde maand van 2012
27 maart 1 27 maart 2 27 maart 3 27 maart 4
Voor vandaag staan er geen werkzaamheden op het programma. Gistermiddag kwamen we aan in Kathmandu, en vandaag gaan we met zijn allen de stad in. Maar eerst heerlijk uitslapen tot 9 uur. Na een lange en herstellende nacht kon het ontbijt beginnen. Het eten hier is niet verkeerd, maar vergeleken met de keuken in Sauraha gaat dit tergend langzaam. Na 3 kwartier wachten krijgen we een koud gebakken ei, een stel koude aardappelen en een paar plakken toast. Ach, na de afgelopen weken klagen we niet snel meer. Het eten smaakte verder prima.

Toen onze buikjes weer lekker vol zaten gingen we met de taxi erop uit. Wout had 3 kleine taxi's geregeld die ons naar de activiteiten zouden brengen. Voor 1 euro de man werden we de halve stad doorgereden en kwamen we veilig aan bij Bodnath, de grootste Boeddhistische tempel buiten Tibet. Dat ding was gigantisch. En je moest er eigenlijk links om heen lopen, anders zou dat ongeluk brengen of iets anders vreselijks negatiefs. Iedereen deed dat dan ook keurig, op 2 van ons na..

Rondom de Bodnath waren tientallen winkeltjes en sub-tempels. Hier hebben we een uurtje rondgeneusd en toen hebben we een restaurantje opgezocht om lekker te lunchen. Na 4 weken veel rijst gegeten te hebben was de keuze voor velen simpel. Pizza, burgers en vet voedsel. Na een goede lunch hield onze reisleider weer een paar taxi's aan waarmee wij doorgingen naar Pashupatinath, waar de traditionele lijkverbrandingen plaatsvonden.

Mensen begraven in de grond kennen ze hier niet, als iemand komt te overlijden wordt diegene op plaatsen zoals deze gecremeerd. Dit is dus een hele open gebeurtenis, iedereen kan meekijken op een paar meter afstand. Voor ons als cameramensen vonden we dit idee eerst wel wat lastig. Als iemand bij ons in Nederland begraven wordt en dat wordt gefilmd door een stel toeristen, zou dat niet gewaardeerd worden. Maar in Nepal is alles anders. Het hele leven speelt zich af op de straat. Dit hoort daar ook bij, hoe vreemd dat voor ons dan ook klinkt. We hebben het uiteindelijk ook wel op film gezet. Het was een speciale ervaring voor ons allemaal.

Als laatste stond een bezoekje aan de Swayambunath op het programma, de apentempel. Maar voordat we bij de aapjes konden komen moesten we eerst een paar 1000 traptreden overwinnen. Met 30 graden brandende zon in je nek was dat niet koud. Maar het uitzicht was het dubbel en dwars waard. En er liepen overal apen rond, wat natuurlijk geweldig is om te zien. Het was wel uitkijken met de mobielen en camera's, want deze grijpgrage aapjes plukten alles van je af wat los en vast zat. Rondlopen met een flesje cola was ook niet veilig, wat erg leuk op tape staat.

We zijn nog bij wat winkels langs geweest en na een uurtje tussen de apen gelopen te hebben gingen we weer richting hotel. Na deze middag vol interessante activiteiten hebben we heerlijk gedineerd. Na het avondeten zijn we nog met de hele groep naar een Ierse pub geweest, wat erg gezellig was. Vandaag was een geweldige afsluitdag van de afgelopen weken. Morgen hebben we nog een vrije dag, en 's avonds stappen we weer op het vliegtuig.

Dit is dus het laatste verslag voordat wij weer terugkomen. Hopelijk tot over een paar uur!
Groeten, Simon

 

25 maart 2012

8 trappen moest ik omhoog voordat ik dit verhaal schrijven kon. We
zijn vandaag namelijk niet meer in Sauraha, maar weer in Kathmandu. De
dag begon vandaag min of meer hectisch.

Om 7 uur begon Rients mij te vertellen dat het al 8 uur was en dat we
er maar beter snel uit konden komen, voordat we alweer te laat waren
voor het ontbijt. Toen ik echter op mijn iPod keek was het nog maar 7
uur. Ik ben maar rustig op bed blijven liggen, ik lag prima. Rients
ging naar de andere jongens toe om te horen wat de tijd nou echt was.
Na een kwartier kwam hij terug met de conclusie dat het toch wél 7 uur
was. Inmiddels al 7:15. Het begrip zomer- en wintertijd kennen ze hier
in Nepal niet. Dat schepte behoorlijk wat verwarring. Al met al is het
allemaal goed gekomen en hebben we heerlijk ontbeten om 8 uur.

Na het ontbijt kon het opruimen en inpakken beginnen. Alle instrumenten die
we gebruikt hebben werden gescheiden. Welke konden weg, welke bleven
hier en welke namen we mee. Ook onze tassen werden ingepakt en
gewogen. Na deze praktijken gingen we nog even langs project 2 om daar
de het eindresultaat te bekijken en foto's te maken. Dat was ook de
perfecte gelegenheid voor Rients en mij om nog wat leuke beelden van
de afgewerkte wc's te maken.

Toen we terug kwamen hebben we de rekening van het hotel betaald en konden we aan de lunch beginnen. We hebben de hoteleigenaar hartelijk bedankt met een foto, een fles Gin en een fooi voor het personeel. Hierna hebben we nog wat foto's gemaakt en een krans om onze nek gekregen. Met deze krans gingen we richting het vliegveld voor onze reis terug naar Kathmandu. We zijn de chaos in het verkeer van dit land al volledig gewend, dus daar keken we niet meer echt van op.

Na zo'n 30 minuten rijden waren we bij een klein vliegveldje. Daar werden we min of meer gecontroleerd op onze bagage en paspoort. Het stelde eigenlijk niks voor. Ik had speciaal een broek achtergelaten omdat ik anders fors over de 20 kilo heen zou gaan (sorry mem), maar achteraf bleek dat die beste mensen daar geen malle moer om gaven. Alles werd op de weegschaal gesmeten en er even snel weer afgehaald. Aan de ene kant jammer van mijn broek, maar aan de andere kant was ik ook blij dat het geen gedoe opleverde.

En als het goed is is nu een Nepaleze jongen een broek rijker. Eenmaal in het
vliegtuig ging het allemaal erg snel. Het was erg klein vergeleken met de vorige vliegtuigen waar we in hebben gezeten, maar het werkte allemaal prima. Na een klein halfuur waren we alweer in Kathmandu waar Rients een verschrikkelijke ontdekking deed. Toen we nog bij het vliegveldje vlakbij Chitwan waren, kreeg iedereen een Nepalees hoedje. Rients en ik hadden beide een pet op, dus voor de grap hadden wij onze petten even aan 2 jongens van het hotel gegeven, die de petten even op deden. Wij deden vervolgens onze nieuwe Nepaleze petjes op, waardoor we een leuke foto hadden. Rients was alleen vergeten zijn pet terug te vragen.

Bij het vliegveld werden we snel opgevangen en gingen we in een busje
naar het hotel, wat oud en vertrouwd aan voelde. We kregen een
geweldige kamer met wederom een top uitzicht op deze stad. Met een
koud biertje zijn we bijgekomen van onze mini-jetlag en hebben we
genoten van de charmes van Kathmandu vanaf het hoogste puntje van het
hotel. Na een heerlijk diner zijn we allemaal naar onze kamers gegaan.
Morgen gaan we de stad in, dingen bekijken. Vanavond dus maar niet te
laat slapen zodat we morgen weer fit zijn.

Groeten Simon

 

Reactie van: Ger Dros (begeleidend docent - Nepal 2008)
Hallo mannen,
Ik geniet nog steeds van jullie logboek. Alles wat we beleefd hebben met onze werkzaamheden in Nepal in 2008 komt weer helemaal terug. Ook toen was het een race tegen de klok en hebben we  's nacht door moeten werken. Uren tegels gevoegd. Wat jullie nog te wachten staat is de wijze waarop de schoolbesturen en de leerlingen jullie gaan bedanken. Dat is een hele ceremonie. Geniet ervan.  Maak er nog een paar mooie dag(en) van in Kathmandu en een  goede reis terug.

Harteljke groeten, Ger Dros (docent Nepal 2008)

 

Reactie van: Rinse Baukema (deelnemende leerling - Nepal 2008)
Beste Nepal Gangsters!
Vandaag keek ik toevallig weer eens op de website van SIFVN. Als oud Nepal- ganger lees ik graag onze avonturen weer terug van mijn reis in 2008.
Hierbij zag ik dat jullie met een nieuw groep druk aan het werk zijn in Nepal! Het is ontzettend gaaf en herkenbaar om jullie verhalen en indrukken te lezen!

Ik weet niet of jullie intussen alweer terug zijn in Nederland?!.. Maar ik hoop dat jullie een ontzettende gave reis hebben gehad! En ik kijk er naar uit om de beelden te zien die jullie hebben gemaakt daar in het mooie Nepal!

Namaste! Rinse Baukema


24 maart 2012 Bijzondere dag

Oude situatie:

Nieuwe situatie:

SAURAHA - vandaag was een bijzondere dag de laatse werkdag van ons leuke team! Zoals jullie hebben kunnen lezen stond de druk de laatse tijd hoog, project 2 moest af en project 3 was bijna onmogelijk om af te krijgen. Wij wilden natuurlijk alles af krijgen, zeker omdat we weten dat dat mogelijk is maar als je ook afhankelijk bent van de bouw van de gebouwen kun je weinig doen.

Vanochtend hebben we project 2 afgemonteerd! Dit ging razend snel, iedereen had een taak behalve Simon en ik :P. Dit komt simpelweg omdat wij niet goed genoeg zijn in instalatietechniek voor de afmonteer fase, dat maakt niet uit maar het was voor ons wel wat saai. Dat gaf ons wel een hele goede gelegenheid om te bespreken hoe de film er uit eindelijk moet uit gaan zien, om interviews te draaien en om na te denken over wat we de afgelopen tijd allemaal hebben meegemaakt.

Het was in ieder geval fijn om te zien hoe snel project 2 afgemonteerd werd, smiddags hebben we geluncht en zijn we terug naar project 2 gegaan om het af te maken, daarna kregen we een ceremonie, dat was wederom heel erg mooi. Het is leuk om te zien dat het gewaardeert wordt dat je hier bent. De nepaleze manier van bedanken is erg bijzonder! Op dat moment besef je hoe blij je de mensen maakt met een toiletvoorziening, iets wat in Nederland heel gewoon is en hier in Nepal dus niet.. Het zet mij echt aan het denken.

We zijn snel naar project 3 gegaan waar we verwelkomd werden met een ceremonie, we kregen allemaal een sjaal, een krans van bloemen, een token of love en ook weer een getuigeschrift van bedank. Daarna wou iedereen met ons op de foto, dat was erg leuk. Toch moesten we snel weer aan het werk want project 3 wilden we voor zover mogelijk toch af krijgen. Dit is gelukt! We hebben de complete herenkant afgemonteert, bij de vrouwen kant moeten de kraantjes nog ingedraait worden, dit konden we niet doen omdat de tegels nog niet gelegt waren maar er is ons belooft dat dit zal gedaan worden door een goede nepaleze loodgieter! Het geeft voldoening en vooral bij project 3 was de waardering erg groot, dit geeft ons een prachtig gevoel! Het doel is geslaagt voor zover dat kon! Het was soms hard werken, soms een tegenslag maar nu ik dit typ is het eigenlijk 1 van de bijzonderste ervaringen uit mijn leven.

We hebben gedineert met alle bouwvakkers die hebben geholpen om de gebouwen af te krijgen, te stuken, te betegelen etc. We hebben foto's gemaakt, bier, cola, en rum gedronken om het te vieren en daarna moesten de tassen en koffers gepakt worden. Ik persoonlijk ben bijna klaar en bewaar een klein beetje voor morgenochtend, anders heb ik dan niks meer te doen haha!
Nu duik ik mijn bed in, m'n laatse nacht in Sauraha, waar ik op 1 of andere manier toch wel een sterke band heb gekregen, met het hotelpersoneel, met de mensen uit de omgeving en ook zeker met de leuke studenten van instalatietechniek (inclusief Wout en Wietze). Dit zijn dan ook mijn laatste woorden op de site en ik wil iedereen bedanken voor het lezen van onze verslagen, dat maakt het namelijk leuk om te schrijven! Tot woensdag iedereen (especially Rob, Ineke, Nyn en Joni!)

Rients

 


24 maart 2012

Bijna!! Vandaag wel twee ceremonies gehad. Zoals we Jhuwani school succesvol hadden afgesloten met een prachtige ceremonie hadden we vandaag de ceremonie bij Bachhauli zoals verwacht. We moesten er echter toch nog flink tegenaan om het geheel te kunnen afmonteren.

Toen bleek dat de tegelzetters bijna de hele nacht bij Padampur hadden doorgewerkt om ook daar het afwerken voor ons mogelijk te maken. Aldus gingen we na de tweede school vol goede moed naar de derde en laatste school.

Het begon daar als eerste met weer een ceremonie om ons te bedanken voor onze inspanningen met weer toespraken, bloemen, een sjaal en een houten herinneringsteken. Dit was voor mij ook de eerste keer om dat te krijgen. De mensen bij de Padampur school waren ontzettend dankbaar en blij met hun nieuwe toiletgebouw en hebben dat ook met enthousiasme tot uiting gebracht.

Wij hebben de jongens afdeling af kunnen maken, maar helaas de meisjesafdeling niet. Het was inmiddels donker geworden en we werden om half acht bij ons kamp verwacht om gezamenlijk met de stukadoors en tegelzetters te eten, waar we de laatste dagen zo mee opgetrokken waren.

Bijna klaar dus, maar net niet helemaal. De plaatselijke loodgieter gaat het nu het laatste afmaken. En hem kennende gaat dat zeker goed komen. Al met al kunnen we toch terugkijken op een zeer geslaagde tijd. De groep heeft keihard gewerkt en we zijn constant voor geweest op ons schema. We hebben helaas een deel van onze tijd met wachten moeten doorbrengen omdat de stukadoors en tegelzetters ook hun tijd nodig hadden.

Die hebben ook keihard gewerkt, maar hun werk heeft toch tijd nodig om te kunnen drogen en uitharden. De wachttijd hebben we overigens wel nuttig besteed met het doen van wat reparaties bij eerdere projecten en vooral met het helpen van de bouwers in de vorm van metselzand zeven en naar de eerste verdieping brengen, stenen sjouwen en ander werk wat het voor hen gemakkelijker maakte zodat zij beter konden opschieten.

Kortom we kunnen trots zijn op onszelf!

Ik wil dan ook afsluiten met mijn welgemeende dank uit te spreken aan alle jongens van de groep die ontzettend hun best hebben gedaan en uiteraard hun docent Wietze van der Wal die bijzonder inspirerend was. Ook niet te vergeten het thuisfront die er ook maar achter moesten staan. Zowel de ouders van de leerlingen als de vrouw van Wietze en mijn eigen echtgenote die ons toch maar vijf weken moesten missen (en wij hen).
Iedereen heeft veel geleerd en een onvergetelijke levenservaring opgedaan, waarvan ik zeker weet dat die niet gauw vergeten zal worden.

Tenslotte rest mij nog om alle sponsoren te bedanken voor hun bijdragen om deze reis mogelijk te maken. Zonder ook maar iemand te kort te doen wil ik met name noemen Wilde Ganzen die ons de grootste financiële bijdrage heeft verstrekt, maar ook Otib, het scholingsfonds van de installatiebranche die naast een bedrag voor de projecten ook het maken van de film mogelijk maakt, Uneto-Vni de brancheorganisatie van installatiebedrijven, Rotary Heerenveen die alle sanitair voor hun rekening hebben genomen en Nepal
Pariwar Holland, die al vele jaren bij diverse Nepalese projecten betrokken is. Maar uiteraard ook alle andere gulle gevers die een bijdrage hebben gegeven. Een voorbeeld daarvan is Installatiebedrijf Bakker uit Oosterwolde die heel veel gereedschap heeft gesponsord en de betrokken leerlingen die vele acties op touw hebben gezet om geld in te zamelen. 

Iedereen geweldig bedankt!!

24 maart 2012
Wout de Jong

 

Friday 23 March 2012, Sauraha Nepal
23 maart 1 23 maart 2 23 maart 3 23 maart 4

Hallo,
Vanochtend stond om 8 uur het ontbijt al weer klaar, iedereen had zich alvast goed voorbereid op de ceremonie die om 10 gepland stond in Juwhani. Maar we waren alvast wat eerder heen gegaan om te kijken hoe alles is geworden en of alles werkte. Eenmaal aangekomen bij het project bleken er al een paar dingen verkeerd te zijn, wij zouden de waterleidingen controleren maar er kwam geen water uit de kranen. Maar dat probleem was al snel verholpen want ze waren vergeten de watertank boven op het dak vol te laten stromen.

In de naam van onze stichting zaten een paar spellingfouten in, zij schreven Techniek met een I en Supported met 1 p. Toen wij dat aangaven was de schilder er binnen 10 minuten al en had de kleine dingetjes verbeterd dit werd natuurlijk wel apart in rekening gebracht. De tijd was aangebroken het was 10 uur tijd voor de ceremonie. De school had een mooi plekje klaar gemaakt voor ons met veel bloemen, bloemenkransjes en nog meer bloemen.

Eerst begon de directeur van de school een verhaal voor ons te houden en ons te danken voor al onze moeite en inzet om dit mooie gebaar voor hun te laten realiseren. Na zijn toespraak moest Wout naar voren komen om hem als eerste te huldigen met bloemen en rood poeder op zijn gezicht te smeren. En na Wout komt natuurlijk de rest, na de eerste ronde werd Wietze namens de blindenschool door 2 blinde kinderen gehuldigd dit was wel een mooi gebaar van de school.

De directeur kwam na de bloemen nog met een leuk cadeautje hij had een lijst gemaakt met de voor iedereen die had mee geholpen met de werkzaamheden een erebrief opgesteld dat was een prachtig cadeau. Op het laatste moment mochten de kinderen die bloemen hadden mee gebracht geven en wel opmerkelijk was dat Arnvin de meeste kransen had, Rients de mooiste krans had en volgens geruchten speciaal door een lerares voor hem was gemaakt en dat ik de meeste losse bloemen had gekregen door heel veel kinderen (kindervriend?).

S'middags konden we naar 2 projecten. Anton, Martijn en Wietze gingen naar een school van een project van 8 jaar geleden voor restauratie werkzaam heden, en de rest ging naar het 3e project om de waterleiding af te maken en de laatste kleine dingen. Anton, Martijn en Wietze hadden wel een leuke terug reis naar het hotel. Zij gingen met het openbaar vervoer terug want wij hadden de jeep, zij zaten helemaal in elkaar gedrukt door de hoeveelheid mensen. Maar zo goedkoop als ze hier hadden kunnen reizen kon je in Nederland nog niet eens de hoek van de straat halen.

Voor 25 cent konden ze een aardig eindje reizen. Uiteindelijk waren we allemaal rond 7 uur terug bij het hotel en konden meteen door naar het restaurant, want daar stond het eten alweer op ons te wachten. En het hoogte punt van de dag was dat Anton zelfs bijna al zijn eten op had omdat we dit keer een broodje kip hadden.

Groet Alwin

 

 

 

22 Maart 2012
22 maart 1 22 maart 2 22 maart 3


Om 8 uur was er weer een ontbijt voor ons gemaakt en we hebben nu eindelijk door dat we van de menukaart kunnen kiezen wat we willen eten. Na het door ieder samengesteld ontbijt was er tijd om weer lekker te hangen want we waren aan het wachten tot Wout terugkwam uit Pokhara. Omdat we toch moesten wachten werden er alvast wat dingen terug geplaatst in de koffer want het is nog maar een paar dagen tot we vertrekken naar Kathmandu. Verder werd er nog even gekaart en lekker in het zonnetje gezeten. Het was rond 12 uur en we werden geroepen omdat het eten klaar stond. Ook dat was een menu naar eigen wens en daardoor was ieder weer helemaal vol en dus klaar om aan de slag te gaan! Wout was er nog steeds niet ook al hadden we hem al wel verwacht.

Het was vandaag de bedoeling om naar Kapharkori te gaan om daar de rioleringspijpen te repareren. Maar er kwam een telefoontje dat we de waterleiding in Padampur (project 3) konden maken omdat de muurtjes af waren. Omdat de tijd wel begint te dringen zijn we zonder Wout op weg gegaan om de waterleiding te maken. We zijn eerst naar het 2e project gereden om daar even gereedschappen op te halen. Maar ook alvast even de gereedschappen die we niet meer nodig hadden. Omdat we er toch waren moesten we natuurlijk ook even kijken hoe de werkzaamheden vorderden. De tegelzetter was veel beter want de tegels op de muur zaten er in en het zag er prachtig uit! Toen de gereedschappen in de jeep waren reden we naar het 3e project.

Project 3 is een hele tijd rijden en omdat we laat weg waren gegaan kwamen we daar uiteraard ook laat aan. Om te beginnen liepen we naar binnen toe om daar een kijkje te nemen naar de vorderingen. Na een kort kijkje kwamen onze '‘tools' uit de jeep en gingen we aan de slag met de waterleiding. Al gauw kwamen we erachter dat de muurtjes nog zo slap als wat waren en we gewoon met de handen de tegels uit de muur konden halen. Gelukkig vernielde de frees niet de muurtjes en konden we de PPR waterleiding toch afmaken. Ondertussen zijn anderen nog bezig geweest met het maken van de beluchting pijp van de riolering aan de achterkant van het toiletgebouw. Het was ondertussen rond zes uur toen het gedeelte wat we konden doen voor vandaag klaar was.

Omdat het kleine werkzaamheden waren aan het einde waren al de overige niet gebruikte materialen en gereedschappen alvast in de jeep gelegd en konden we iets na zessen vertrekken naar het hotel. Voordat we weg gingen kregen we nog even de mededeling dat we zes bouwvakkers mee moesten nemen. Omdat er ook veel gereedschappen in de jeep waren was het lastig om gewoon te zitten en hadden we bijna allemaal een vreemde positie. Het was een erg gezellige rit en we waren voor het gevoel snel bij de tweede school.

Daar kwamen we met de schemering aan en zijn we met zijn allen naar boven gegaan om daar de toiletten te bekijken. De bouwvakkers gebruikten een lampenpit als bouwlamp en werken nog dapper door. Er was veel meer tegel werk gedaan en het zag er nog steeds prima uit. Maar omdat we daar toch waren kregen we nog even de opdracht om gezeefd zand in cementzakken te doen en die nog even naar de toiletten te brengen. En omdat we toch de minsten niet zijn deden we dat even en zo waren we weer een half uurtje verder. Het was wel genoeg voor vandaag toen al het zand bij de toiletten was en gingen naar het hotel en daar haalden we de jeep leeg en konden we meteen aanvallen voor het avondeten.

Toen we de eetzaal binnen kwamen zat Wout daar en hebben we het over de werkzaamheden gehad en waren we aan het plannen tot zover het kan hoe we de laatste dagen nuttig kunnen vullen met de laatste werkzaamheden. Daarna waren we allemaal wel aan een lekker douche toe.

Groetjes Martijn

 



21 maart 2012

21 maart 1 21 maart 2 21 maart 3
Vanmorgen rond 7.30 gingen de meeste wekkers weer om ons te ontwaken uit onze slaap. De ene persoon kon wat beter uit bed komen dan de ander. Daarom moesten we bij het ontbijt nog wachten op de bijna standaard te late mensen. Na lang wachten kon het ontbijt dan uiteindelijk toch beginnen. Na het ontbijt was er de tijd voor ons zelf om leuke dingen te doen. Er waren geen werkzaamheden die we konden doen, hier werd uiterst van geprofiteerd.

De één ging zonnen en voor de anderen was er de tijd om spelletjes te doen. Na een hele rustige, hete morgen konden we eindelijk genieten van een heerlijke lunch, die we eerder op de morgen zelf samengesteld hadden. Tijdens de lunch hebben we besproken wat we de middag zouden gaan doen, hieruit bleek dat we naar een ouder project zouden gaan om daar wat probleempjes op te lossen. We hebben na onze lunch de materialen en gereedschappen bij elkaar gezocht om de problemen op te lossen. Voor we deze problemen op gingen lossen, stond er nog een ander klusje op ons te wachten. We moesten de bouwvakkers helpen met het verplaatsen van een hele bult puin (hier waren natuurlijk zeer sterke mannen voor nodig)! Daarna zijn we per Jeep vertrokken richting het project met de problemen.

Bij het project moesten we een probleem van de waterleiding oplossen en moesten we de urinoirs voorzien van nieuwe riolering (deze waren namelijk door de leerlingen kapot gemaakt). Aangekomen bij het project, kwamen we er snel achter wat het probleem van de waterleiding zou moeten zijn. Er kwam geen water meer uit de leidingen, dus werd er door ons naar de oorzaak gezocht. Natuurlijk waren er een paar slimme mensen mee, de schrijvers van dit verhaal, die met het idee kwamen om te kijken of de hoofdkraan wel open stond. Tot onze grote verbazing bleek deze niet open te staan. Al snel een probleempje opgelost!

Na dit probleem zouden we beginnen met het maken van de riolering. Na rondkijken in de toiletgebouwen bleken deze erg slecht onderhouden te zijn. Na een grote schoonmaak door onze ploeg kon er dan uiteindelijk naar de riolering gekeken worden. Helaas konden we niet veel aan de riolering doen, omdat we de verkeerde materialen bij ons hadden. Nadat we dit besproken hadden en onze mening hadden verteld aan de directeur van de school, zijn we vertrokken naar de winkel om de juiste materialen op te halen. Deze hebben we meegenomen naar het hotel en daarna konden we nog even genieten van een paar vrije uurtjes in een 'oldermachtigst hiete sinne'!

Nadat bijna iedereen roodgloeiend uit de zon kwam, hebben we van een lekker diner kunnen genieten. Morgen hopelijk weer een leuke dag met een zeer hete zon! J

Groetjes,
Arnvin & Geart



Reactie van: Familie Friso (ouders en broertje van Simon)

Hé Klaas-Simon en anderen.

Zo te lezen zitten jullie nu inderdaad in de eindfase van het project.
Het eerste gebouw klaar, het tweede bijna en het derde schiet ook op.
Mooi om te lezen dat jullie als filmers ook breed inzetbaar zijn en wat een samenwerking: met z'n allen de stenen naar boven verplaatsen. (zijn daar foto's van gemaakt?) De weken dat jullie in Nepal zijn, zijn omgevlogen.

Het is op dit moment woensdagavond, volgende week om deze tijd zijn jullie alweer thuis! Als ik alles zo lees hebben jullie een geweldige tijd gehad daar.
En wat fijn dat wij als thuisfront zo goed geïnformeerd worden. Elke dag weer een nieuw verslag, super! Ook kijken natuurlijk uit naar de film, daardoor kunnen we het straks allemaal meebeleven.

We wensen jullie nog veel succes met het afronden van de projecten, geniet nog even van het prachtige land en uiteraard een hele goede terugreis volgende week. Tot ziens op Schiphol!

Groeten van Simon sr., Pietie en Sybolt

Reactie van: Klaaske en Alberdina mem en suske van Anton
Hoi jongens ,
de laatste loodjes zijn het zwaarst zeggen ze! Ik hoop dat het voor jullie niet geld en dat het nog een geweldige tijd wordt. Nog een weekje dan zijn
jullie weer terug in onze mooie warme (15 graden) Friesland. Wij, het thuis front hopen dat jullie een goede reis mogen hebben volgende week. En weer veilig thuis komen.

Heel veel lieve groetjes van de muldertjes


Reactie van: Lies Teuben (Opleidingsmanager AVP a.i. Friese Poort)
Hallo allemaal,
Zo te lezen hebben jullie het naar jullie zin en gaat de klus voortvarend. Ik hoop na de reis nog meer mee te mogen genieten van jullie reis en werkzaamheden. Heb nog een aantal goede dagen en alvast een behouden thuisreis!

Hartelijke groeten, Lies Teuben






20 maart 2012
20 maart 1 20 maart 2 20 maart 3
Verjaardag van Geart Dam 19 jaar.

Vanmorgen vroeg begon de dag voor de meesten om ongeveer half acht om zich klaar te maken voor het ontbijt van 8:00. Zo niet voor een aantal van ons want bij hun stond de wekker om 4:00 om er voor te zorgen dat Geart een paar uur later werd verrast bij zijn ontwaken. Later hoorden we dat dit aardig gelukt is, hij werd wakker in een bed met klamboe vol met ballonnen. Tijdens het ontbijt natuurlijk de felicitaties van ons allen en na het ontbijt boven op de stoel en voor hem gezongen. Het cadeau voor hem van ons allen bestond uit maar liefst 5.000 rupie, hoe gul kun je zijn...

Vandaag een dag waarbij we van te voren nog niet goed wisten hoe die zou worden ingevuld. Eerste idee was om s'morgens naar het eerste project te gaan om daar het laatste afvoertje aan te leggen en s'middags naar een oud project te gaan om daar wat reparaties uit te voeren. Het liep zoals wel vaker weer anders. In de ochtend is het werk bij het 2e project voor 2 uren stil gelegd omdat er examens worden afgenomen op de school. Deze examens vinden in heel Nepal plaats om uit te maken of leerlingen van de basisschool hier doorgaan naar College of naar de Universiteit. Ook de dochter van Ram, onze hoteleigenaar, moet dit jaar examen doen. Het project werd stilgelegd door de politie. We konden zodoende geen materialen halen bij project 2 om te gebruiken bij project 1.

Daardoor zijn we s'middags met z'n drieën naar project 1 gegaan en hebben daar de afvoer klaar gemaakt. Project 1 nu compleet afgerond en vermoedelijk vrijdag de openingsceremonie. Hierna zijn we met z'n tweeën wezen kijken bij project 2 hoe de vorderingen waren om vervolgens wat materiaal mee te nemen om een probleempje bij project 3 op te lossen. Bij project 3 een afvoer gerepareerd die was stukgegaan omdat de ondersteuning van het gestorte betonen dak gevallen was bij het weghalen en een gat in de leiding had gemaakt. Na de reparatie en de vorderingen te hebben gezien weer terug naar project 2, waar de plaatselijke tegelzetter met zijn leerlingen al een behoorlijk stuk betegeld had. Dit geeft weer moed voor het afmonteren van project 2.

Ook de wc potten in de vloer waren aangebracht en de timmerman was dolenthousiast over de waterpas dat hij van ons mocht gebruiken bij de plaatsing. Ze zaten er dan ook keurig in moet ik zeggen. Hierna weer terug naar het hotel maar eerst de taart gehaald voor Geert, het was ondertussen 18:45 bijna tijd om te eten.

Het diner begon met een drankje van Geart en een kippensoep, hierna een macaronischotel en als toetje een warme vanillepudding met banaan. Toen we eigenlijk al vol waren kwam nog de taart van Geart. Een chocoladetaart in de vorm van een hart met Geer er op compleet met kaarsjes. Na een ferme zucht kon hij worden aangesneden en hebben we allen een stukje gehad. Zoals elke avond nog even de dag doorgenomen en de indeling van de volgende dag besproken en de verdeling van de dagrapporten. Terwijl ik nu dit stukje schrijf in plaats van Geart (niet op je eigen verjaardag) zijn ze vanavond uit om de verjaardag te vieren. En morgen om 8:00 ontbijt...!

Wietze

19 maart 2012

Ik zit hier lekker in het warme weer, het is al bijna 9 uur en heb het zweet nog op m'n voorhoofd, het was erg warm vandaag.

Nadat we om acht uur ontbijt hadden gehad zijn we op de fiets naar het 2e project gegaan. Daar gingen we kijken wat we eventueel nog konden doen om te zorgen dat de werkzaamheden van de nepalezen weer wat sneller ging. We konden weer zand gaan sjouwen. Toen we aankwamen waren de nieuwe tegelzetters er ook al, die hebben ook geholpen met het zeven van het zand. Een van de tegelzetters had op het laats de blaren in zijn handen van het scheppen. Ongeveer voor het eerst dat ik nepalezen hard heb zien werken. Erg fijn.

Om twaalf uur hadden we een tractor lading zand weg gewerkt en konden we voor de rest van de dag niets meer. We kregen van alle kanten complimentjes voor het werk wat we hadden verzet. Ze hadden volgens hun zeggen nog nooit mensen zo hard zien werken. Volgens ons viel dat nog enig zins mee. Maar goed weer op de fiets terug naar het hotel waar we weer een lunch kregen. Smaakte weer goed. De middag was lekker relaxen in de zon. Heb samen met Rients en Simon ongeveer de hele middag munchkin gespeel. Spel hier geleerd en erg leuk.

Omdat we s'middags al hadden geprobeerd te pinnen maar dat niet kon omdat er weer eens geen stroom was zijn we na het eten maar weer gegaan. Heb 400,- euro wat in Nepal 40.000 roupie is lijkt echt een godsvermogen, erg geinig voel je je ook eens rijk voor een momentje. Wat als je hier in Nepal bent ook eigenlijk wel bent. Want voor de meeste mensen hier is dat zowat een jaarloon wat wij 'even' uit de muur plukken. Maar goed het lukte en dat was wel weer een goed gevoel.

Vanavond hebben we nog ballonnen lopen opblazen voor Geart zijn verjaardag morgen die we vannacht om 4 uur allemaal op zijn bed gaan gooien. Al met al niet zo’n bijzondere dag en morgen kijken we wel weer wat de dag gaat brengen.

Groetjes, tabé, oant sjen, tot kijk, houdoe, check je later, cya, namasté, ciao en oant moan
Anton

 



Zondag 18 maart 2012

18 maart 1 18 maart 2
'It sit der ien, neat mear oan dwan, klear.'
Met deze wijze woorden begon Arnvin vanochtend vroeg de dag. Om 3 uur 's nachts. Het werk begint zijn tol te eisen. We zijn ook al druk bezig met de eindfase van het project. Het eerste toilet gebouw is inmiddels af, we wachten nu tot de plaatselijke monteurs hun laatste dingetjes nog afmaken zodat we het gebouw af kunnen leveren.

Met het 2e toiletgebouw gaat het ook goed. Daar ga ik het vandaag over hebben. Anders had u een enorm technisch verhaal wat de camera betreft gekregen, maar vandaag was er voor Rients en mij genoeg werk om mee te helpen. We hebben uiteraard de vooruitgang in beeld gebracht, maar dat was al met al maar 45 min filmen.

Voor vandaag stond op het programma; de waterleiding afmaken, het riool plaatsen (aangezien de bamboe stokken er nu uit waren) en zoveel mogelijk de plaatselijke bouwers helpen met sleep werk zodat zij zo snel mogelijk hun werk kunnen afmaken. We verdeelden het werk met z'n allen. De ene hielp mee met de waterleiding, de ander begon met het aanleggen van het riool en de rest ging helpen bakstenen naar boven te tillen (het toiletgebouw staat op palen, tussen 2 trappen in, halverwege de 1e verdieping. Dit klinkt wat vreemd, dat is het op zich ook wel. Hopelijk kunnen we u spoedig een foto laten zien zodat u snapt wat ik bedoel).

Het ging allemaal soepel en zonder problemen, vrij snel stonden alle stenen al boven en waren de buizen aangesloten. Na de lunch gingen we verder met onze bouwpraktijken. Ons werk zat er min of meer op, nu moesten we de stukadoors voorzien van hun materiaal. Zakken vol met cement werden naar boven getild. Heel wat kilo's verder was ook dat klaar en we konden meteen verder met het verplaatsen van puin naar boven. Er komt namelijk nog een laagje cement op de vloer zodat daar de rioolbuizen in verdwijnen en niet iedereen struikelt. Het is alleen vrij duur om de volledige ruimte te vullen met alleen cement, vandaar we daar gebroken en kapotte bakstenen plaatsen. De plaatselijke manier van recyclen, wat goed werkt. De stenen moesten alleen wel vanaf de begane grond komen.

Al snel hadden we het plan gemaakt om een ketting te organiseren. 1 persoon zocht de stenen beneden op, gooide die vervolgens naar de 2e, die de stenen naar boven gooide. Diegene op het dak gooide de steen weer door naar de volgende etc. Op deze manier ging het snel en het was nog wel leuk ook nog. De spanning dat, als je niet goed oplette, een steen op je voet, knie of neus kon krijgen hield ons allemaal alert. Rond half 6 zat het erop voor ons en keerden we weer terug.

Na een heerlijke douche gaan we nu voor een biertje en gaan we vanavond weer wat relaxen. Ik heb in ieder geval net een heerlijke massage gehad, bevalt me goed na deze weken. Grote kans dat ik daar nog eens naar toe ga. Anyway, vandaag was een goede dag. Veel opgeschoten. Morgen gaan we weer vrolijk verder!
Groet,
Simon

 



17 maart 2012 Geiten, Zweet, Wekkers, Stenen, Liedjes en goed nieuws

De dag begon vol paniek voor mij. Ten eerste werd ik wakker door de zeer creepy wekker van Simon (wat niet goed is want Simon heeft de backup wekker, mijn wekker is veel vrolijker, namelijk het spongebob deuntje) dus draaide ik me zoals elke ochtend nog een keer om, meestal besef ik 10 minuten later wel dat ik er echt een keer uit moet komen. Deze keer ging het anders want nog geen 10 seconden na de creepy wekker schreeuwde simon: RIENTS!!!!! DIT IS NET GOED!!! Waarna ik omhoog vloog, m'n klamboe daardoor instortte en me afvroeg wat er was. Het bleek dus dat we nog 4 minuten hadden voordat we bij het ontbijt moesten zijn... Dat is inderdaad niet goed want Simon en ik starten nogal langzaam op, we hebben het uiteindelijk gered en waren eerder als Anton, Arnvin, Wietze, Martijn en Alwin dus op zich een prestatie.

We zijn naar project 2 gefietst in de hoop dat we daar hard aan het werk konden. Dit was ook het geval maar het was iets anders als dat we normaal doen. We hebben namelijk de bouwvakkers geholpen met zand naar boven te brengen zodat als hun (om 9 uur pas) kwamen ze meteen aan de slag konden met cement maken zodat ze verder konden. Dit was wel zwaar vond ik. Anton vond het prachtig en had dan ook de zwaarste zakken zand en heeft mij geleerd hoe je zo'n zandzak het makkelijkst verplaatst zonder je rug te erg te bezeren. Hier waren we zeker wel anderhalf uur mee bezig en dat vond ik wel leuk. Ondertussen waren Wietze en Simon naar project 1 om daar de laatste zaakjes af te maken.

Rond 11 uur s'ochtends begon de verveling. Wij konden echt niks doen en de bouwvakkers leken niet op te schieten. We hebben gewacht, geluncht en weer gewacht. Ineens (ik weet niet wie) kwam er iemand met een idee om alle kiezelstenen naar boven te brengen. Ik weet wat u denkt, dat klinkt simpel, maar dat is het niet als het een enorme bult is. De stenen werden eerst door Arnvin in de zakken geschept, de rest van de groep liep dan steeds naar boven met de zware zakken om de stenen daar weer neer te gooien. Er leek geen einde aan te komen maar het was ook wel weer leuk want je bent wel bezig en het was ook gezellig. Rond half 4 waren we klaar.

Toen kwam Ram en die had cola bij zich wat echt heerlijk was op dat moment. Hij had ook geitenvlees gekocht voor vanavond. We hebben dat geitje vanochtend nog gezien... Dat heb ik in Nederland nog nooit gehad, daar zit het vlees gewoon al in een pakje. Op zich krijg ik door dit soort taferelen wel de neiging om vegetarisch te worden, maar ja, ik hou ook wel van een broodje kebab na het stappen dus ik ben er nog niet helemaal uit.

Rond 4 uur waren we terug bij het travellers jungle camp. Ik had al een tijd het idee om een gitaar te kopen hier in Nepal maar dan moet je wel naar een andere stad, aangezien we vandaag vroeg terug waren kon dit mooi dus ik heb het gevraagd en het kon. Ik ben toen in de auto met Som (werkt bij het hotel) en een ander persoon van het hotel helemaal naar de stad gereden. Het was een best wel een grote stad en er was grote chaos, ik vond het erg bijzonder om te zien. Het is uiteindelijk gelukt en doordat ik 2 Nepalesen bij me had hen ik een goede prijs betaald! Het is een prachtige gitaar en ik heb er nu al veel plezier van! Anton en ik hebben gejammed. We gaan deze week wat meer oefenen want sommige liedjes gingen nog niet helemaal goed xD.

Het beste nieuws van vandaag komt als laatst, zonet hebben we te horen gekregen dat de steigers eindelijk uit project 2 zijn weggehaald, morgen kunnen wij dus de riolering aanleggen en het project afmaken voor zover dat kan, dan schiet het mooi op.

Tot zover de update van zaterdag 17 maart!
Groeten, Rients

 





16 maart 2012
16 maart foto 1 16 maart foto 3 16 maart foto 2
Vanochtend was de dag, de dag van het afmonteren. We konden vanmorgen gelukkig nog even uitslapen, we werden om 8 uur verwacht bij het ontbijt.

Nadat iedereen zijn eten en malaria pilletjes op hadden konden we ons klaar maken voor de reis naar het eerste project. Arnvin had vandaag een verstandige keuze gemaakt met het uitkiezen van de fiets, want hij had over de gehele dag 4 keer de ketting eraf gehad en neemt daarmee het record van Geert over. Aangekomen bij het project hadden we de dames kant even bekeken of de tegels er goed in lagen. Want de jongens kant was niet goed geplaatst door de vakman van de school!

Iedereen heeft zich in het begin goed bezig gehouden met afmonteren maar toen de dames kant klaar waren begon het iets minder goed te lopen, want de urinoirs van de jongens moesten worden op gehangen en daar kun je niet met zoveel mensen werken met zo weinig gereedschap. Iedereen loopt elkaar dan in de weg en dan werkt het niet meer gemakkelijk.

Tussentijds zijn Wietze, Rients en Simon materialen gaan halen omdat er weer enkele dingen anders waren en er was een urinoir kapot. Toen ze waren aangekomen bij het appartement zagen ze de tuttiecat boven in de boom zitten. De grootte van dit dier zit tussen een Wasbeer en een Kat in. Rients en Simon hadden hem al eens gehoord toen ze op hun bed lagen midden in de nacht en de tuttiecat bij hun op het dak zat.

Aan het eind van de middag hadden we bijna alles afgemonteerd maar we moeten er morgen nog met 2 man heen om het af te maken. Na de drukke werkdag had iedereen een releax momentje nodig. Om 7 uur weer gegeten en na het pittige eten nog een werkoverleg over hoe we het morgen aan gaan pakken. Twee man gaan eerst naar de winkel en daarna naar het eerste project om het volledig af te maken en de rest gaat naar het tweede project om de waterleiding en de riolering af te maken.

Verder gaan we ook de Nepalese bouwvakkers helpen om zo te zorgen dat alle projecten nog op tijd af zijn. We hebben nog negen dagen...
Groet Alwin

Reactie van: Beppe van Anton
Hallo Anton,
 
Beppe is heel erg trots op jou, dat jullie daar zoveel werk verzetten. Jullie moeten daar nog maar even genieten van de laatste dagen in het verre Nepal. voor je het weet ben je alweer in het koude Nederland.
 
Liefs Beppe Diny


Reactie van: Evert van den Berg (cameraman Omrop Fryslan en ex-stagebegeleider van Simon)

Dag Simon!
Skitterend dat je je aan de mail-belofte hebt gehouden! Leuk om te merken dat er aan het andere eind van de wereld nog aan je gedacht wordt. We hebben hier thuis je verhaal met veel belangstelling gelezen. En die film wil ik beslist zien als hij klaar is! Ik zou graag nog wat horen van de omstandigheden waarin jullie verkeren: gewoonten, mensen, eten, slapen, vervoer en zo.

Goed idee om nog wat 'couleur locale' (mannen met wasmachines op de rug en zo...) op te nemen, want de kijkers zullen toch ook willen weten hoe het er in d eomgeving uitziet en onder welke omstandigheden jullie moeten werken!

Ook ik ben, net als de oma van Anton trots op jullie project en op jullie inzet en werklust. Je hebt helemaal gelijk: je moet trots op jezelf kunnen zijn als je weer in Nederland bent. Denk daar maar aan als het eens een dagje wat minder makkelijk gaat allemaal.

Hartelijke groet, Evert van den Berg en echtgenote Fokje Faber.


Reactie van: Marcel Bouhuijs (vriend van Rients)
Hoi Rients (en alle andere medestudenten),
Dat is weer eens wat anders dan de hele dag op knopjes drukken in een donkere eindregie. Straks krijg je nog eelt op je handen van al dat harde werken. Zo te lezen heb je het erg naar je zin en kun je straks je eigen loodgietersbedrijf beginnen. Ik ben echt wel trots op je dat je dit project bent gaan doen en als ik nu lees wat jullie daar allemaal doen dan is dat iets om straks met veel plezier aan terug te denken. Onder het motto van 'gelukkig hebben we de film nog' hoop ik, maar dat weet ik bijna zeker, dat jullie daar mooie beelden maken en dat het een toffe film wordt waar alle thuisblijvers straks van kunnen genieten.

Ik mis alleen die foto van die Mac Donalds nog, of heb je die nog niet gevonden?

Nog heel veel plezier daar de komende dagen!

Greetz, Marcel

Reactie van: Gina Vogelzang (en de rest van de familie van Martijn)
Hey martijn, (en de rest)
 
Wat goed wat jullie daar allemaal doen. het is leuk jullie verhalen te lezen, en de foto's te bekijken. Nog een paar dagen jullie best doen daar, en dan alweer terug naar het zonnige nederland! Wij zijn erg benieuwd naar jou verhalen straks. En we zijn trots op jou!!!
 
Groetjes Gina, Nienke, Marit, Remko, Jöran & Jesse.


Reactie van: Fimme Dijkstra (familie van Wout)
Lieve Pake,

Hoe is het in Nepal? Is het daar leuk? En wat eten jullie? Gaat het goed in Nepal? Zorg je goed voor de jongens zodat ze goed kunnen werken?
En rij je ook weer op olifanten of andere dieren?
X Fimme

Reactie van: Janine Dijkstra (familie van Wout)
Hallo allemaal,

Aan het logboek te zien gaat het goed daar, op wat haperingen na…
We wensen jullie nog veel succes met de laatste loodjes en een goede reis terug naar huis! De Big Mac's wachten op jullie!

Zet hem op! Tot gauw! Janine


15 maart 2012

Het vervelende wekkertje met het geluid: Het is tijd om op te staan ging veel te vroeg ook al konden we vandaag uitslapen want we hadden het ontbijt om 8 uur. Het heerlijke ontbijt was achter de kiezen en we splitsten de groep op en Geart en Anton gingen naar project 2 om daar de riolering te beschermen met planken omdat de werknemers de nog altijd staande bamboestokken weg zouden halen vandaag.

Ondertussen zijn Alwin, Arnvin, Simon, Rients en Ik bezig geweest bij het hotel om daar de gister gemaakte riolering af te maken door het laatste gedeelte op afschot te leggen en de leiding vervolgens begraven onder het puin wat daar aanwezig was. Toen Anton en Geart terug waren van een heerlijk fietstochtje naar project 2 en het werk daar voltooid hadden kwamen zij ons helpen en maakten we de laatste stukje riolering zodat dat ook klaar lag en het wachten was op iemand die de stenen gaten dicht gaat maken zodat het in bedrijf kan worden gesteld. De man die het gaat dichtmetselen zou morgen komen dus konden wij ook bij het hotel niks meer doen. Het was dus tijd voor een potje pesten. Na dat potje kwam nog een potje en vervolgens nog een potje. Zo was het alweer rond 1 uur en konden we eten.

Daar hebben we even besproken wat er verder vandaag zou gaan gebeuren. Er was gister een afspraak gemaakt voor Simon en Rients want die hadden nog een filmshot nodig en dat kon mooi gecombineerd worden met Wietze en Wout want die haalden nog even materiaal op zodat wij morgen aan de slag kunnen met het afmonteren. De jeep ging weg en wij hebben maar even de voetbal gepakt en zijn wat aan het voetballen gegaan. Simon, Rients, Wout en Wietze kwamen terug en Rients en ik hebben nog even een voetbalpartij tegen de werknemers van hotel gedaan, Dat was een gezellig potje straatvoetbal. Na een korte break deden Arnvin en Geart ook even gezellig mee en na het voetballen was iedereen wel toe aan een lekkere douche.

Na de heerlijke douche was het tijd voor pokemon! Alwin, Arnvin en Simon gingen helemaal los in het spelletje en van Simon weet ik dat hij een league heeft gewonnen, Anton was GTA aan het spelen en heeft wel 500 mensen van het leven beroofd. Van Rients heb ik nog even wat leuke nieuwe muziek gekregen en hebben we even een live concert van Coldplay bekeken. Op eens werd er op de deur geklopt en ons avondeten was klaar. Het eten bestond uit patat, kip, rijst en groente. Net zoals elke dag maar weer opnieuw..

Na het eten waren er doorzetters met pokemon en werden er nog wat verhaaltjes getypt, ook werd er nog wat gepraat en daarna maar vroeg op bed want morgen kan er bijna zeker worden afgemonteerd in het eerste project.
Groet Martijn

Reactie van: Folkert Heida (broeder van Alwin)
Hallo jullie daar in Nepal

Goed dat jullie het zo naar jullie zin hebben dat het project goed gaat
ik hoop dat jullie het op tijd afkrijgen. Wat beleven jullie daar veel vooral met de fietsen en de olifanten. Heel veel suc6 nog de laatste anderhalve week.

ps. alwin loopt je eierdieet nog goed?

 



15 maart 2012- Update werkzaamheden

Hierbij ook even een berichtje van mijn kant. In de eerste plaats kan ik melden dat het ons over het algemeen bijzonder goed gaat.

De groep is erg gemotiveerd en werklustig, zelfs zo, dat we, door keihard te werken de eerste dagen, ruim voorliggen op ons schema. Helaas komt er vaak op iets goeds ook weer wat minder goeds.

We worden nu al vier dagen opgehouden door de ontwikkelingen van de bouw. Bij onze komst was 1 toiletgebouw bijna klaar en moest van de andere twee het dak er nog op. Bij een daarvan hebben we nog flink meegeholpen. Aangezien volgens Nepalese bouwschriften(?) de ondersteunende bamboe-stokken er pas na 15 dagen uit mogen, zitten we daar met smart op te wachten. Zo goed en kwaad als het gaat hebben we al onze werkzaamheden gedaan die we konden doen, tussen de stokken door uitgevoerd. We hopen van harte dat de Nepalese bouwvakkers nu opschieten zodat wij ons werk kunnen vervolgen. Anders wordt het aan het eind nog dringen.

Al met al is het, behalve afmonteren, niet veel meer, maar ik weet nog maar al te goed van de voorgaande keren wat er nog tegen kan zitten. Maar we blijven vol goede moed. Mijn lijfspreuk; 'Tob niet het komt toch anders', is weer volledig van toepassing.

Zoals gezegd was het eerste gebouw bij aankomst bijna gereed en dat betekende ook dat daar het eerst betegeld kon worden. Tot mijn grote ongenoegen bleek echter dat er prutswerk gedaan is. Ik heb me daar wel boos over gemaakt, maar ja dat schiet ook niet echt op, want dan zouden verschillende dingen er weer uit moeten en aangezien het stucwerk een geheel vormt met de tegels is dat onbegonnen werk.

Wietze en ik hebben ook de eerdere projecten bezocht en daar speciaal op het tegelwerk gelet en dat blijkt er een stuk beter uit te zien. Die eerdere projecten staan er nog goed bij alhoewel er wel wat gerepareerd moet worden. Hiervoor is door de betrokkenen inmiddels een onderhoudsfonds opgezet waar dit uit betaald kan worden. We hebben inmiddels de benodigde materialen en dus gaan we ons daar nu eerst op richten. Door de ervaring van het eerste gebouw gaan we de andere twee nu goed in de gaten houden wat betreft de uitvoering. Aldoende leert men.

Ik wil ook nog even zeggen dat we door Ram en zijn team uitstekend verzorgd worden. Het ontbreekt ons aan niets en als er wat is hoeven we het maar te vragen en het wordt zo mogelijk geregeld. Zoals al eerder geschreven is, hebben we al vele kipvariaties gehad. Maar ook elke dag verse groente en meer dan genoeg. Alhoewel sommige jongens wel erg veel kunnen eten, maar dat zie je er dan weer niet aan af. Maar ja, die Big Mac, die wordt toch wel gemist.

Ik sluit af met te zeggen dat de ouders trots kunnen zijn op hun kinderen. Goede werkers, positief ingesteld en in gezamenlijkheid is er een leuke sfeer binnen de groep. Persoonlijk kan ik het goed vinden met docent Wietze van der Wal. Buiten het werk brengen we dan ook veel tijd door met gesprekken over allerlei zaken. Kortom; Weer een geweldige ervaring!!

Wout de Jong

Reactie van: Coby (familie van Wout)
Er wordt prima werk verzet als ik alle verslagen tot nu toe lees! Ook de goede sfeer onderling valt op! Ik wens jullie voor de laatste dagen een goede eindspurt toe. Waardoor jullie later tevreden kunnen terugkijken op bijzondere ervaringen en geslaagde projecten in Nepal!
Tot de 28e! Coby

 

14 maart 2012

Vandaag was het een dag dat we half konden uitslapen het ontbijt begon om 8 uur. Vandaag de dag onder leiding van de enige echte eigenaar Ram. Er moest een hoofdleiding van de riolering achter het hotel worden aangelegd door ons. Doordat er een aantal gereedschappen voor de riolering moesten gebruiken niet aanwezig waren gingen Arnvin en Martijn naar het eerste project waar we de gereedschappen hadden achtergelaten de dag ervoor ophalen.

Na een gezellig fietstochtje hadden Anton, Geart en Alwin al een begin gemaakt van de riolering en hadden de riolering gedeeltelijk kunnen vast lijmen. Nadat ze dat gereed hadden en niet meer verder konden werden Geart en Alwin geinterviewd door Rients en Simon over de eerste indruk van de betegeling van het eerste project. Daarna arriveerden Arnvin en Martijn bij het hotel en werd de riolering in zijn geheel vastgelijmd en werd het eerste stuk dicht gegraven. Hierna konden we niet meer verder doordat we geen juiste materialen meer hadden en Ram niet aanwezig was om te zeggen wat er nog gebeuren moest dit moet morgen dus worden afgemaakt.

De morgen is gevuld en de hele middag is nu vrij omdat we niks meer konden doen. Wietze en Wout namen materialen op bij de overige projecten (storingen) op die voorgaande jaren werden aangelegd. De jongens gingen in de middag pesten, zonnen, voetballen, stad in of er worden games gespeeld. Er werd niet meer zoveel gedaan in de middag en was het een heerlijke vrije middag.

Ram organiseert een barbecue omdat wij de riolering er voor hem in leggen en dat mooi naast de andere projecten kunnen doen. Voor het eerst dat we hier varken eten, het was een taai stukje vlees waarbij je blij was wanneer je er doorheen zat maar na een halfuur kauwen kun je het nog niet doorslikken maar was het nog wel goed te eten. Gelukkig dat er ook nog kip en patat was wat hier standaard dagmaaltijd aan het worden. Je raakt hier in ieder geval vol!
Groetjes Arnvin.


13 maart 2012

Voor vandaag stond er weer een zware werkdag ingepland..
Vanmorgen rond een uur of 6.00 ging de wekker weer om ons te ontwaken uit een heerlijk nachtje slapen. Voor de snellere mensen onder ons ging de wekker 6.25 om dan vervolgens 6.30 aan het ontbijt te verschijnen. Op het moment dat we dan ook werkelijk wakker waren, kwamen we tot een grote verbazing, het regende!

Volgens Wout de eerste keer dat hij regen had gezien in Nepal. Gelukkig was het al weer droog toen we aan ons ontbijt zaten. Een ontbijt met natuurlijk weer een pannenkoek, cheese toast of yoghurt met fruit.

Na het ontbijt kon dan het echte werk beginnen. Na het wachten op de 'goede' fietsen kon de reis naar het eerste project beginnen. Natuurlijk kan er met een 'goede' fiets ook iets kapot gaan en kon ik onderweg 3 keer mijn ketting erop zetten. Uiteindelijk aangekomen bij het project, hoopten we iets moois aan te treffen. De tegels zouden al gelegd zijn. Na het openen van de deur bleek inderdaad dat er tegels gelegd waren! Op het eerste gezicht netjes, maar na wat rondkijken viel dit toch tegen en waren we er niet blij mee. Helaas konden we bij dit project dus niet veel doen. Hopen dat het opgelost kan worden en dat we er snel weer aan de slag kunnen.

Na de tegenvaller bij het eerste project zijn we naar het tweede project gefietst in de hoop dat de bamboestokken uit de gebouwen gehaald waren zodat we daar de waterleiding en de riolering af konden maken. In de reis naar het project bleek maar weer dat het erg 'goede' fietsen waren. Onderweg was ik niet de enige die nogmaals mijn ketting er om moest zetten, deze keer was het ook Rients zijn ketting die er weer om gezet moest worden. Uiteindelijk aangekomen bij het tweede project bleek het ons ook hier niet mee te zitten. Alle bamboestokken waren nog aanwezig. Na wat rondkijken en overleggen hebben we uiteindelijk besloten om terug te gaan naar onze kamers van het Travellers Jungle Camp.

www.nepaljunglecamp.com
www.travellersjunglecamp.com.np

We hebben ons hier even kunnen verkleden en daarna lekker van het zonnetje kunnen genieten. Rond 12.30 hebben we onze lunch opgegeten en hebben we kunnen genieten van een vrije middag. Deze werd onder andere ingevuld met voetballen, kaarten en relaxen. Anton en Rients hebben ervoor gekozen om een massage te nemen. Voor Rients was het aangenamer dan voor Anton, hij werd namelijk behandeld door een meisje, terwijl Anton het met een man moest doen. Gelukkig kon Anton er uiteindelijk toch nog van genieten.

Zelf heb ik een stukje van de middag gemist omdat ik onder het genot van Arnvin zijn muziek een middagdutje ingelast had. In de middag zijn Wout en Wietze nog naar de shop geweest om verschillende materialen op te halen.
Al met al een dag met tegenvallers, maar toch ook wel weer een fijne dag door onze vrije middag. Hopelijk kunnen we morgen weer vol aan de bak!

Groetjes Geart.
PS: Tijdens het schrijven van dit verslag komen de Nederlandse herinneringen weer naar boven, we hebben hier namelijk last van onweer..


Reactie van: Eva (familie van Wout)
Geweldig werk doen jullie daar, ga vooral zo door. Uitslapen kan thuis wel weer ;-). Leuke verhalen schrijven jullie, ze worden hier in Nederland graag gelezen! Wout: het werk schiet mooi op. Goed bezig. Geniet er van en ik wil graag een berg in mijn achtertuin, als souvenir. Kan dat? ;-) Ja, of een olifant, ook leuk.

Reactie van: Rik Mulder (familie/vriend van Anton)
Hey hallo allemaal,  en Anton in het bijzonder,

Deze reis moet wel een prachtige belevenis zijn! Werken voor anderen en er zelf ook heel veel van leren. Een kijkje in een anderen cultuur en  dan ook nog het holy feest meemaken. Dat kunnen niet veel Nederlanders zeggen. Hopelijk heeft iedereen veel foto's gemaakt zodat je op een later tijdstip hier nog van kan nagenieten!

Anton: ik ben trots op je. Ik hoor en zie je verhalen en foto's als je weer thuis bent.

Voor iedereen veel werkplezier en natuurlijk ook genieten van alle mooie dingen die jullie nog mee gaan maken.

Reactie van: Tineke (zus van Geart)

Namaste!!! haha! Erg leuk om de verhaaltjes te lezen..
We moeten het ook echt van deze verhalen hebben, want de eerste 3 tot 4 dagen kregen we nog wat te horen van Geart, maar dat is ook al verleden tijd....We zien het maar als een goed teken, en dat hij ons hier (nog) niet mist.

Wij zijn erg benieuwd of de spierbundel ook nog in ons vermidden is (geart) of ben je al een 10tonner?????? Foto ... :)?? Aangezien het eten daar goed lijkt/hoort, ben ik toch bang voor het laatste! hihi.. Word weer afzien hier op de sportschool!

Nou maar lekker genieten, jullie doen goed je best! Het is erg leuk om de verhaaltjes te lezen, (geart: pake leest het ook op z'n laptop:P). Ga zo door, genietse, veel plezier, voorzichtig aan! En tot snel op schiphol!

Groetjes van Tineke (en de rest hier) ...




12 maart 2012
12 maart foto1 12 maart foto2 12 maart foto 3

Net weer een lekker koud pilsje geopend, tijd voor een verhaaltje.
Omdat we de afgelopen 2 week als vakmannen te werk zijn gegaan, en dus zo snel al klaar zijn met de drie projecten is het nu wachten op de nepalese bouwvakkers om het werk wat zij moeten doen klaar te maken. Het eerste project is bijna klaar. De tegels zijn bijna allemaal geplaatst. Zodat wij kunnen afmonteren.

Omdat we dus moeten wachten hebben we vandaag maar een vrije dag ingepland. Waarbij natuurlijk uitslapen een must is. 9 uur ontbijt, klinkt vroeg maar valt behoorlijk mee als je gewend bent als elke dag 6 uur de wekker weer gaat.

Na het ontbijt zijn we nog even het dorp in geweest. Zonnebrillen gekocht, en omdat ik niet kon kiezen gelijk maar 3. Toen we weer terug waren bij het hotel  kregen we onze lunch. Omdat we wisten dat we patat pinda zouden krijgen hebben we eerst nog even een pot mayonaise gekocht en smaakte het eten behoorlijk goed.

Na het eten zijn we met onze gidsen van het hotel naar het strand gelopen. Waar we in de boomstam kano zijn gestapt. Na een rustgevend vaartochtje over de rivier moesten we uitstappen. Waarna we verder moesten lopen. Halverwege kwamen we een kudde olifanten (plus mensen) tegen, met jonge olifantjes. Die moesten de rivier oversteken. Dat was geweldig om naar te kijken. Toen ze eindelijk de rivier waren overgestoken kwam er nog even een kleine om het hoekje kijken. Behoorlijk nieuwsgierig. Waarna hij door het zand begon te rollen.

De olifanten waren weer uit het zicht en we zijn verder gelopen naar de jungle. We waren al een keer met olifanten door de jungle gegaan, maar nu gingen we te voet. Zie je het allemaal toch weer heel anders.Behoorlijk wat herten en een wild zwijn later zijn we aangekomen bij het elephant breading centre. Waar ze jonge olifantjes fokken. We hebben daar ook tweeling olifantjes gezien. Inmiddels al 6 jaar oud maar nog lang niet volgroeid. Blijkt dat er over de hele wereld nog maar 2 keer een tweeling is geboren bij olifanten. Behoorlijk uniek.

Weer terug bij het hotel weer eten dit keer geen kip met rijst en ook geen rijst met kip.

Groetjes Anton Mulder

Reactie van: (Anoek, zus van Anton)
Hallo allemaal! En vooral voor mijn lieve broertje Anton! :D

Ik vind het super wat jullie allemaal doen daar in het verre Nepal. En vindt het erg leuk dat wij vanuit het mooie Fryslân jullie werkzaamheden en activiteiten kunnen volgen via deze website! Telkens als ik foto's van Anton krijg via Whats App dan verbaas ik mij weer over wat jullie allemaal zien! Vooral de wilde dieren, krokodillen, nijlpaarden en vooral die schattige olifanten! Ik ben trots op jullie dat jullie zulk goed werk verzetten! En hoop dat jullie enorm genieten met z'n allen vooral deze laatste weken, want de tijd schiet alweer op en voordat je het weet is dit prachtige avontuur alweer afgelopen!!

Liefs Anoek (+ familie)



11 maart 2012
11 maart foto1
Vandaag is het zondag. Al voelt het niet echt zo. Met groot geweld ging de wekker vanochtend weer af en werden we ons bed uit gepusht. Vandaag zouden we weer verder gaan met het 3e project. Immers, project 1 en 2 zijn al afgemaakt zover we dat konden voordat de tegels erin gaan. We gingen niet direct naar het project, maar via de loodgieter. Daar haalden we nog wat materialen.

Hieruit blijkt weer dat onze Nepaleze vrienden het niet zo hebben met doorpakken. Tijd hebben ze genoeg hier, maar geld niet. Maar goed, eenmaal vol geladen met tegels, rioolbuizen op ons dak en 10 kilo aan verbindings-stukken vervolgden we onze reis naar de Campus. Omdat ik geen installatieman ben, ben ik niet geheel op de hoogte van alles wat er precies is gebeurd, maar ik weet wel dat vandaag de laatste werkzaamheden aan bod kwamen voor dit gebouw.

De riolering werd aangelegd, de waterleiding in de gebouwen werd afgemaakt en de aansluiting tussen de leiding en de grote ton met water op het dak werd ook gefixt. Rients en ik hebben interviews gedraaid en natuurlijk weer de werkzaamheden gefilmd. We zijn langer doorgegaan met werken zodat we helemaal klaar zijn met de werkzaamheden, nu moeten de metselaars weer bezig. Hopelijk doen ze dat snel want momenteel is het werk een beetje op, en wij houden wel van doorpakken.

We hebben door vandaag hard te werken morgen een vrije dag, simpelweg omdat we nu even niks kunnen doen. Daar ga ik dan ook maar van genieten, lekker uitslapen tot 9 uur! In de zon liggen en ‘s middags in een kano langs de krokodillen. Anton zal hier morgen ongetwijfelt wat over vertellen. Vanavond hebben we niet veel bijzonders gedaan, de 1 heeft even contact met het thuisfront, de ander zit buiten nog wat te drinken. Anyway, we gaan er morgen een relaxte dag van maken en hopelijk kunnen we dinsdag weer vol aan het werk!

Groeten,
Simon

Reactie van: Pake en beppe van Arnvin
Lieve Arnvin,

Je bent al weer een poosje van huis. En op de computer worden jullie verhalen verteld. Ik heb begrepen dat het jullie daar wel goed gaat. Kun je er een beetje wennen? Je moet nog even vol houden, want je bent nu op de helft. Gaat het werk naar wens? En schiet het op? En kunnen jullie wat van de omgeving genieten? Maak er maar wat moois van. We wensen jullie allemaal die er bij betrokken zijn, veel sterkte toe. En geniet er van.

Groetjes van Pake en Beppe Dokkum.

 



10 Maart 2012
10maart foto 1
Mijn levensritme is compleet anders in Nepal merk ik wel. Normaal zat ik op een zaterdag avond met m'n vrienden in m'n vaders keuken onder genot van een drankje en muziekje de week te bespreken. Nu zit ik het met geweldige mensen van installatie techniek onder een palmboom! Ik heb het erg naar m'n zin! Er is echter wel gewerkt vandaag en morgen zal dat ook weer het geval zijn, hieronder een kort verslag van de dag.

We zijn inmiddels bezig met project 3 (zoals jullie in eerdere verslagen hebben kunnen lezen). Het werk gaat goed en ik en Simon weten inmiddels echt aardig wat van installatietechniek.. Een heel mooi vak, en daar gaat onze film dan ook over. Vandaag heb ik zelf een greppel gegraven in het WC hok voor de riolering en geholpen met de waterleiding maar daarnaast heb ik met Simon de intro voor de film besproken, deze blijft uiteraard strikt geheim. We hebben ook alvast voorbereidingen voor morgen gemaakt en een aantal interviews geregeld met Nepalese leraren, hopelijk gaat het goed want communicatie gaat hier soms nogal moeilijk.

Na een dag werken werden we opgehaald omdat het project nogal ver weg is (zeker een half uur rijden in de auto). De motor sloeg steeds af maar dan ging de motorkap open, werd er wat geprutst en reden we weer. We zijn uiteindelijk aangekomen in het hotel en om mijn oude ritme op te pakken heb ik toen meteen een drankje besteld.. Het is tenslotte zaterdag. We hebben heerlijk gegeten en nu schrijf ik dit verslag, morgen gaan we weer aan het werk!

Nepal blijft en is een bijzonder land, het is een heel fijn gevoel om hier iets te doen voor de mensen, maar vanavond blijft zaterdag en daarom ren ik nu toch nog even snel naar de bar om een drankje te halen!

Rients

Reactie van: Rob (Heit fan Rients)

Beste Wout, Wietze, Alwin, Anton, Martijn, Simon, Geart, Arnvin en Rients,

Ik wil jullie bedanken voor de moeite die jullie doen om na een zware werkdag jullie logboek in te vullen. Het zal maar een vleugje zijn van wat ik kan begrijpen wat jullie meemaken, maar het is genoeg om met jullie mee te kunnen leven, en een indruk te krijgen hoe jullie enerzijds zulke zinnige dingen doen, en anderzijds ervaringen opdoen die onbetaalbaar zijn. Ook bedankt voor de groepsfoto met namen. Als je bij het diner, en in de hal jullie ziet staan is het niet doenlijk om bij alle namen een gezicht voor de geest te halen. En dat kan nu wel. Door jullie logboek gaat alles ook veel meer leven. Ook grappig om jullie verschillende schrijfstijlen te zien. Top.

Ik zie er naar uit om jullie allemaal weer te zien op 28 maart.

Rob ( Heit fan Rients)



9 maart 2012
9mrt foto1 9 mrt foto2 9 maart foto 3
Na maanden lange voorbereidingen zijn we nu bij project 3 aangekomen.
Vanochtend moesten we er weer aan geloven dat we weer vroeg uit bed moesten na onze rust dag.

Nadat we het ontbijt op hadden zijn we eerst naar het 2e project gegaan om al het gereedschap op te halen om mee te nemen naar het 3e project. Iedereen heeft mee geholpen al het gereedschap in de jeep te tillen terwijl Simon zijn padvinders kunsten lied zien bij het vastkopen van de leidingen op het dak. Als alles was ingeladen en vast gebonden was ging de trektocht richting project 3 van start.

Als we naar onze projecten rijden worden we altijd door alle mensen aan gekeken en begroet en dat blijft leuk je voelt je net een beroemdheid! Eenmaal aangekomen waren Geert en ik begonnen met het uittekenen van de leidingen en berekenen hoeveel wc er in een gebouw moesten komen,
en dat was nog een hele klus omdat de maten en de schaal op de tekening niet klopten.

De rest was begonnen met frezen en het uitkappen van de stenen. Toen we klaar waren met het tekenen waren we begonnen met het uitrekken van de materiaallijst en een bestellijst maken. Maar we waren zo snel klaar en dachten we met het water kunnen te beginnen hadden we niet genoeg buis om te beginnen en de andere waren ook al snel klaar met het frezen/kappen,
dus we konden niks meer doen.

Wout had Ram gebeld om ons op te halen, maar na 1 uur wachten was er nog niemand. Wat bleek de man die ons zou ophalen was verdwaald omdat we toch wel best ver van het appartement af zitten zijn hun ook niet bekend in deze buurt. De terug reis zijn we nog bij de plaatselijke loodgieter geweest om het materiaal te bestellen.

Aangekomen bij het appartement zijn we nog Sauraha in geweest om kaartjes te kopen voor het thuis front. Na nog een lekker avond eten is iedereen wat aan het uitrusten van deze snelle maar toch een goede werkdag.

*PS speciaal voor Ram moest ik de website nog even vermelden van het fantastische Travellers Jungle Camp www.nepaljunglecamp.com

Alwin

 

 

 

8 maart 2012

8 maart 2 8 maart foto 3
Eindelijk een welverdiende vrije dag! Om te beginnen konden we uitslapen tot wel even 9 uur. Tijdens het ontbijt was het al snel duidelijk dat iedereen dat zeer waardeerde. Na een goed ontbijt deden we vooral rustig aan en voor de zekerheid toch maar even oudere kleren aan omdat het ‘happy holy’ was. Dat is het feest van de vergeving. Als er eerder een ruzie geweest is dan is dit de dag om diegene te vergeven. Dat vergeven gaat niet met een handje, nee het is een kleurenfeest en met een speciaal soort gekleurd stofje besmeerd men anderen om hen een happy holy te wensen.

Ook wij bleven niet gespaard en zaten onder de kleurtjes. Wij lieten het er niet bij zitten en kochten ook een paar kleine zakjes met poeder en vochten dapper terug. Een paar kleurtjes later zijn we maar naar de rivier gegaan om daar veel poeder eraf te wassen. Toen we weer terug waren bij het hotel kregen we de verassing voor vandaag: Patatje Pinda!! Waar we het al veel eerder over hadden gehad.

Nadat het buikje weer lekker vol was van alle patatjes was het tijd om uit te buiken en lagen we lekker languit in de tuin wat bruin te worden en te wachten tot de olifanten safari begin beginnen. Het was half 3 en we gingen naar de jeep om naar het startpunt van de safari te gaan. De chauffeur zat onder het gekleurde poeder maar bracht ons er veilig ernaartoe. Het moment dat we op de olifant stapten was voor iedereen een speciale ervaring, want je staat wel even op een olifant!

We starten met de leuke wandeling op een toch wel schommelende olifant. Na een paar minuten lopen gingen we door de rivier en daar begon de olifant zichzelf wat te wassen en besprenkelen met water. Na het verkoel moment voor de olifant liepen we door de jungle en bekeken eerst wat reeën en aapjes. Na een 2e oversteek door het water kwamen we in een wat dichter begroeid gebied met af en toe een open ruimte. Daar waren 3 neushoorns waarvan 2 aan het eten en de derde aan het genieten van een lekker modderbadje. Het was wel leuk om te zien hoe klein die neushoorns zijn vanaf de rug van een olifant. Maar het zat toch niet heel comfortabel. Wij volgden twee neushoorns en konden daar hele mooie close up foto’s van maken.

We zetten onze tocht verder en konden onderweg nog genieten van reeën en prachtige vogeltjes. Toen we bij een verzamelpunt kwamen gingen we met meerdere olifanten groepjes naar nog 2 neushoorns waarvan eentje nog een kleintje was. Pas toen bleek dat het toch wel een toeristische attractie was want we stonden minder dan 3 meter van de neushoorns af met een stuk of 10 olifanten, Die neushoorns deden niet moeilijk en aten vrolijk verder want die waren er wel aan gewend.

Na nog klein stukje zitten op de schommelende olifant was het spektakel bijna weer voorbij en zagen we het begin punt alweer opdoemen. De bereider 'parkeerde' de olifant achteruit in het daarvoor bestemde plaatsje, Wij konden veilig afstappen en de olifantenrit was helaas alweer voorbij. Terug gekomen in de verblijfsruimten genoten we nog even van de heerlijke vrije dag.

Groetjes Martijn


 

7 maart 2012
7 maart nr 1 7 maart nr 2 7 maart nr 3
Een normale werkdag van onze groep in Nepal. Om 6:00 in de morgen wakker worden om vervolgens op te staan en jezelf gereed te maken voor een nieuwe dag. Om 6:30 ontbijt, voor de een yoghurt met fruit, de ander een pannenkoek met banaan of honing of een driedubbele toast met kaas. Er zijn er die een dubbele bestelling doen in de wetenschap dat ze niet eerder dan 12:00 weer wat krijgen. Het geheel gecompleteerd met koffie of thee.

Na het ontbijt met z'n allen op de fiets naar het 2e project, 200 meter asfalt en vervolgens een stoffig zandpad met behoorlijk wat gaten, een hobbelige tocht. Onderweg allemaal mensen uit hutjes maar ook degelijke gemetselde woonhuizen staan zichzelf buiten te wassen en hun tanden te poetsen bij de voor ons ouderwetse zwengelpomp. Een groot deel van hun leven speelt zich buiten af in ons zicht, zeer boeiend om dit allemaal te zien. Zo nu en dan kinderen die zwaaien en ons een goede dag toewensen.

Wakker gehobbeld, voor zover we dat nog niet waren begint een ieder zijn spullen bij elkaar te zoeken om aan de slag te gaan. Anton, Geart en Arnvin gaan bezig met de PPR leidingen voor de waterleiding binnen, Martijn, Alwin en Wout gaan bezig met de opslagtank voor het drinkwater, deze komt boven op het dak te staan om zo te zorgen voor de nodige druk. Simon en Rients gaan gaten maken in de vloer voor de riolering, we zitten op de eerste verdieping en moeten met de leidingen naar de grond. Rients zaagt nog een paar stukken betonijzer door en besluit deze mee te nemen als souvenir. Nog even Hans en ze kiezen voor een andere opleiding.

Om 12:00 komt een bediende van Ram de eigenaar van ons verblijf ons de lunch brengen. Inhoud: een mandarijn, een appel, twee eieren, twee dikke plakken heerlijke kaas 2 of 3 kleine bananen een pakje mango vruchtensap en een rol kleine kokoskoekjes. Lust iemand zijn mandarijn niet dan gaan gaat deze naar Martijn, rijmt ook mooi, de eieren gaan naar Alwin de koekjes gaan naar de kinderen van de school of naar Geart en de kaas kan altijd naar Anton. Zo voldoen we ook weer aan een van onze gedragsregels: eten wordt niet weggegooid. Deze lunch wordt nog aangevuld met heerlijk vierkant wit brood en boter en jam, we komen niets te kort.

Na de lunch gaan we weer aan het werk en vandaag lukt het om de riolering in de wc's klaar te krijgen, de leiding naar de grond af te maken, de waterleiding binnen op 3 wc's na en de complete aansluiting van de tank af te maken. Om 17:00 vinden we dat we wel genoeg hebben gedaan voor vandaag en ruimen de boel op en gaan weer op onze fietsjes naar huis. We zijn allemaal veel te groot voor de fietsen van de Nepalezen en het lijkt wel dat we op kinderfietsjes zitten.

Weer terug in ons resort gaan sommigen lekker op het balkon zitten met een fles bier of een cola, anderen gaan meteen onder de douche. Om 19:00 het diner met friet, gebakken aardappeltjes, rijst, gekookte groente en het vlees: iedere dag een variatie op kip. Maar hulde aan de kok het smaakt allemaal voortreffelijk. Ook hier geldt, kunnen we niet alles op dan helpt Arnvin een handje, hij lust en eet alles en zit nooit vol.

Na het eten de dag bespreken, wat ging er goed en wat kan beter, moet er nog ergens over gesproken worden en wat zijn de plannen voor de volgende dag. Vervolgens nog even aandacht voor degene die het stukje voor deze dag zou schrijven en alvast de aankondiging voor wie dit morgen moet doen. Dan zijn er enkelen die graag willen roken en verspreid de groep zich. Enkelen zitten nog even na en anderen gaan vroeg naar bed. De schrijver blijft nog aan tafel zitten en schrijft zijn stukje op de computer. We proberen het dezelfde avond nog weg te krijgen maar dat lukt niet altijd want zonder aankondiging valt soms de stroom uit of de wifi verbinding is weer zo slecht dat het maar niet lukt om een fatsoenlijke verbinding te krijgen.

Tussen 10 en 11 gaan de laatste mensen meestal naar bed in de wetenschap dat het morgen weer vroeg dag is.

Wietze van der Wal

 

 



Dinsdag 6 maart 2012 2e werkdag op 2e project
6mrt foto 1
Vandaag om 5:30 uit de veren voor een ontbijt waarbij iedereen bij zat.

Wietze en Rients gingen naar de installatiewinkel om materiaal op te halen en Rients maakt daar een aantal filmopnames.

Alwin, Martijn en Wout zijn naar het eerste project gegaan om daar een sok tussen ene buis te monteren maar daar aangekomen bleek dat ze geen stroom hadden en dat ze geen aggregaat hadden want die stond er niet meer na een tijdje kwam de aggregaat van het andere project bij het eerst project aan en konden de mannen het stukje buis monteren en daar word nu een vloer op gestort.

Anton, Arnvin en Geart bleven eerst bij het hotel om de rioleringstekeningen van het derde project te tekenen en dus konden die rustig aan doen. Tegen een tijd van half 8 gingen ze naar het tweede project de aggregaat stond er al en ze konden gelijk aan de slag met de waterleiding. Dat ging vrij snel, de andere mannen die 10 minuten later aankwamen maakten de standleiding voor de riolering want het project staat op de eerste verdieping. Onder het monteren van de waterinstallatie door werden Arnvin en Wietze geïnterviewd door Rients.

Terwijl de mannen heel snel gingen met de waterleiding in de dames toiletten zijn klaar en een deel van de heren is klaargemaakt. De riolering was ook voor zover uit de grond de tijd dat het bijna klaar was ging Wout naar de stad om materiaal te halen voor morgen en deed daar anderhalfuur over en kwam terug bij het hotel. Daarna hebben we lekker kip gegeten en na een werkbespreking gaan voetballen en is het morgen weer vroeg dag.

Reactie van: Frank Loosman (docent Friese Poort)
Hoi Allemaal,
Erg leuk om te lezen hoe jullie het daar allemaal doen. Volgens mij gaan jullie als een speer. De projecten lijken erg snel te gaan en volgens mij hebben jullie er veel plezier in. Leuk om te lezen dat er goed wordt samengewerkt.

Ik zie onze reis van een paar jaar geleden weer helemaal voor me als ik jullie verhalen lees, erg leuk hoor. Elke dag een lekker biertje in de avondzon hebben jullie wel verdiend.

Nog heel plezier en succes samen. Hartelijk groet uit het koude drachten.

Frank Loosman (De docent die jullie (bijna) alles, wat jullie nu zo goed doen, heeft geleerd ;-) )



5 maart 2012
Nepal
Vandaag was onze tweede dag op het tweede project. We zijn vanmorgen zeer vroeg begonnen. Om 6 uur stond het ontbijt voor ons klaar. Nadat we ons ontbijt op hadden, zijn we met de auto naar het tweede project gebracht. Er was vandaag de mogelijkheid om tot half 11 te werken, omdat ze om half 11 zouden beginnen met het storten van het dak. Door de superslechte bekisting konden wij niet in het toiletgebouw aanwezig zijn, het beton liep van boven naar beneden door de constructie.

Doordat we maar tot half 11 aanwezig konden zijn in het toiletgebouw, was ons doel om in deze morgen alle waterleidingen van het toiletgebouw te frezen. Het is ons gelukkig gelukt om ons doel te bereiken! Na half 11 hebben we nog even bij het storten van het dak gekeken en daarna zijn we teruggegaan naar het hotel.

Hier hebben we een lekkere lunch gehad en konden we even onze rust pakken. Na ons rust momentje zijn we teruggegaan naar het tweede project. Hier hebben we geholpen met het maken van het dak. Door onze hulp ging het storten van het dak opeens veel sneller. Na een tijd geholpen te hebben en een deel van het dak gestort was, zijn we vertrokken naar het derde project.

Dit bleek nogal een heel eind weg te zijn vanaf het hotel waar wij verblijven. De reizen zullen we daarom in de toekomst ook afleggen in de auto. Bij het derde project hebben we het gebouw bekeken en opgemeten om te kijken of het gebouw voldeed aan de tekeningen. Tot onze verbazing was dit het eerste gebouw wat volgens de tekening was gemaakt.

Na deze controle en bezichtiging zijn we naar het 20-meren-gebied gegaan. Dit is een soort van natuurgebied. We zijn met de auto een eind het gebied ingereden en hebben daar vele dieren bekeken. Er waren onder andere krokodillen, verschillende vogels, apen en een neushoorn te zien. Dit was zeer interessant om te bekijken en we hebben ons er zeker vermaakt. Voor de filmers was er de tijd om mooie filmpjes te maken en door de anderen konden er foto's worden gemaakt.

Na een lange terugreis zijn we weer aangekomen in het hotel, waar we met een drankje gewacht hebben op ons eten. Daarna hebben we nog even van het mooie weer genoten en zijn we vervolgens met een volle maag gaan slapen.

Groetjes uit Nepal!

 


Zondag 4 maart 2012
4 maart 4 mrt nr 2 4 mrt nr 3
De laatste puntjes worden gedaan bij het eerste project zodat ze deze week kunnen beginnen met het beton storten in het toilet gebouw. Geart, Wietze en ik waren alvast begonnen met het verhuizen van de materialen naar het volgende project. Waarna we konden beginnen met het tekenen van het volgende gebouw.

Zo hebben we het ontwerp gemaakt voor de riolering, de waterleiding binnen en de waterleiding buiten. Waarna we konden beginnen met het uit trekken van de materialen. Toen we dat klaar hadden konden we kijken naar wat we nog over hadden van het vorige project. Dat bleek toch nog aardig wat te zijn. Dat scheelde dus alleen maar met het bestellen van de materialen.

In de middag nadat Ram op z'n scooter onze lunch kwam brengen, die zoals gewoonlijk weer goed smaakte, konden we weer verder. Waarna al gauw de rest er ook aan kwam. Niet veel later kwam de aggregaat ook al zodat we alvast een begin konden maken met het frezen van de sleuven voor de water leiding. Dat schoot lekker op en zit er nu ook veel beter in dan de vorige keer. Daar zullen we dus veel plezier van hebben.

In de tussentijd kwam Wout er achter dat de muurplaaten bij het eerste project niet op de juiste hoogte zaten. Dus zijn Wout, Martijn en Alwin weer naar het eerste project gegaan om het op te lossen. Niet veel later kwamen ze ook al weer terug, bleek er niemand aanwezig te zijn dus konden ze nog niets. Dus morgen poging twee.

Omdat we die dag in de auto waren gebracht, omdat de fietsverhuur blijkbaar een betere klant had. Moesten we die middag terug lopen met iemand van het hotel. Zo hebben we weer eens wat anders gezien. We hebben een mooie route tussendoor genomen. Dwars door de weilanden. Zo dus weer terug na een werkdag in Nepal met het mooie weer. Lekker genieten van een koud biertje en wat eten.

Anton

 


3 maart 2012


Ik schrijf dit terwijl ik geniet van een lekker pot koude pils. Dat mag ook wel na zo'n actieve dag. Vandaag was onze eerste vrije dag. De afgelopen 5 dagen hebben we met z'n allen hard gewerkt om deze dag te verdienen, met resultaat. Vandaag was het dan tijd om dat te vieren. Nu zult u wel denken, lekker bier drinken en lang uitslapen. Dat eerste klopt, maar dat 2e ging jammer genoeg niet door.

Om half 6 ging bij ons alweer de alarmklok af, want het ontbijt stond om 6 uur klaar. Om half 7 zouden wij dan vervolgens richting Kathmandu rijden, waar we halverwege op een bootje zouden stappen. De activiteit voor vandaag was raften. Persoonlijk had ik eigenlijk niet zoveel beeld bij dat woord, maar dat het ruig en nat zou worden stond vast.

We zouden anderhalf uur varen, lunchen en dan weer anderhalf uur door- peddelen. Gelukkig nam de rivier ons mee richting ons hotel, wat zou moeten schelen op onze terug-reistijd. Het raften vond ik een toffe ervaring. Helaas kon ik mijn bril niet dragen tijdens deze woeste rit, dus ik kon niet alles in de details bekijken. Maar de bergen waren voor mij nog redelijk duidelijk te zien, het zag er werkelijk geweldig uit. Jammer genoeg wen je er erg snel aan. De rit was niet zo wild als wij hadden gehoopt, maar zo af en toe kwam er weer een mooie stroomversnelling langs en kregen we weer een royale plens water over ons heen. De lunch was een culinair hoogstandje.

Met de keuze uit 2 soorten versgemaakte salades (daar ter plekke op dat strand waar we gingen eten), Brood met worst, kaas, jam, pindakaas, bananen, en limonade. Na deze verrukkelijke lunch gingen we verder met onze boottocht. Het was een mooi uitje. Toen we aankwamen op onze eindbestemming konden we omkleden en wat drinken. Daarna gingen we weer met de auto terug naar het hotel.

Nadat we gedouched hadden hebben we lekker gebarbequed. En dat was het einde van deze dag. Morgen beginnen we met het 2e project, hopelijk gaat dat net zo goed als het eerste!

Simon

 

2 maart 2012
2 maart nr 1
2 maart nr 2 2 maart nr 3

Werkdag nummer 4 alweer. Wat gaat de dagen toch snel voorbij!
Vandaag weer eens rustig begonnen met een lekker ontbijt . Na het ontbijt zijn we ons klaar gaan maken voor de fietstocht richting het project, dit keer geen problemen met de fietsen(alleen voor de wat minder grote mensen in ons midden, want de fietsen zijn in Nederland kinderfietsen).

Eenmaal aan gekomen bij de school zijn we vrijwel meteen aan het werk gegaan. Geert, Anton en Arnvin zijn bezig geweest met water en riolering. Wout, Wietze, Martijn en ik hebben het werk van gister afgemaakt, waterleidingen van de pomp naar het grote water vat op het dak gemaakt.
En de Filmboys hebben hoe kan het ook anders bezig geweest met Filmen, en ons mee geholpen met draadsnijden en riolering aanleggen.

Met de waterleidingen hebben we vandaag helemaal klaar gekregen. Toen we de waterleidingen gingen testen hadden we al meteen een lekkage,de 3delige koppeling was van lek wij dachten eerst dat we het niet goed hadden vast gezet. Maar het was natuurlijk van nepalese kwaliteit! Er zat klein gaatje in de koppeling. De riolering is vandaag ook ver gekomen, ze hebben de jongens wc bijna klaar en de dames moet nog. We krijgen hopelijk morgen het eerste project af en dan hebben we er nog 2 te gaan.

Toen we weer terug waren bij het hotel zouden we de fietsen weer inleveren kwam er een man naar ons toe wij moesten meteen naar het meer want daar was een neushoorn! Dus wij snel fietsend naar het meer toe en daar stonden ze ons al op te wachten om ons naar de neushoorn te brengen. Eenmaal bij de neushoorn mocht Rients van naar als enige 30 meter van de neushoorn af te filmen en wij moesten op afstand blijven, maar er was een man van het hotel en die zij dat wij ook dichterbij konden zitten. Maar wij moesten wel een trui of iets aandoen omdat de wij in het rood waren en dat was te vel voor de neushoorn en de kans was dan groter dat hij ons ging aanvallen.

Wij waren wel als enige die zo dichtbij de neushoorn foto's maakten omdat de rest van de toeristen het niet aan durfden. Na honderden foto's en filmpjes zijn we weer naar het hotel gegaan en beetje na zitten met een man van het hotel die vertel dat hij bijna ging trouwen maar hij had nog maar 2 maanden een relatie met haar, dat was best wel snel vonden wij maar hij zij dat het normaal was in Nepal en je kan ook zomaar niet scheiden.

Op het einde van de avond was er nog een show bij ons appartement, het was een show met trommels en stokken waar veel dansers mee sloegen, het was dus geslaagde dag.

Groet Alwin Heida

Reactie van: Rob en Ineke (ouders van Rients)
beste allemaal,
Ik zou het best leuk vinden als er een fotootje met de namen beschikbaar komt. Jullie gaan allemaal zo voor ons leven met al jullie belevenissen dat het wel leuk is als ik Alwin niet voor Anton aanzie. Geweldige verhalen allemaal. Super. En wat doen jullie goede dingen daar. toppie.


1 maart 2012
1 maart 1 1 maart nr 2
Wauw! We zijn hier al een week bedenk ik me net, nog maar 4 weken te gaan... Ik denk dat het zo wel duidelijk is dat ik het erg naar mijn zin heb hier, de rest volgens mij ook hoor.

Ik wil eerst kwijt dat dit echt een hele leuke groep is, ik ken iedereen nu wat beter en we hebben het heel erg gezellig. We hebben deze week hard gewerkt en geprobeerd het project af te krijgen vandaag, dat is net niet gelukt maar we lopen verder goed op schema.

Simon en ik filmen veel en maken de mooiste shots die we ooit hebben gemaakt, u (de lezer) kunt dus een mooie film verwachten, al moeten we natuurlijk ook nog de montage doen.

Ik moet eigenlijk over vandaag vertellen dus dat zal ik dan ook doen maar er zullen ook zeker belevenissen van de rest van de week in dit verhaaltje voorkomen aangezien ik zoveel heb gezien en meegemaakt.

De jongens van installatie techniek leren Simon en mij heel veel dingen, heel nuttig, dan kan ik thuis ook nog eens wat nuttigs doen :), maar vooral nuttig voor hier, want zo kunnen ook wij meehelpen  aan de toiletgebouwen, Simon en ik hebben gebeiteld, gefreesd, riolering aangelegd en vele andere technische dingen gedaan. Vandaag hebben we vooral gefilmd omdat die jongens zo snel werken en we moeten natuurlijk wel de vooruitgang volgen.

Het is erg bijzonder bij het project want we zijn bij een school, er is ook een gedeelte voor blinde kinderen, het is heel bijzonder om te zien hoe hun leven, het gaat heel anders als bij Nederlandse blinde mensen, deze mensen hebben geen stok om te voelen waar ze zijn, ze helpen vooral elkaar. Ze eten elke ochtend om 9 uur, met hun handen hun rijst op. Ze zijn heel aardig en benieuwt naar wat wij doen, ook de kinderen die niet blind zijn, zijn heel erg leuk, ze praten met ons en kunnen zelfs een beetje Engels, daardoor heb ik vandaag een aantal Nepalese zinnetjes kunnen leren!

Het is ook leuk om ze de camera te laten zien, te laten zien wat wij doen en natuurlijk laten we ze ook de gereedschappen zien. Ze vinden het allemaal heel interessant. Ik heb er erg veel lol in om met de lokale bevolking te praten, om te zien hoe men hier leeft. Het is zo anders maar toch zijn ze heel erg blij met wat ze hebben, zo hebben Simon en ik woensdag bij een Nepaleze familie thuis gefilmd, ze leven heel primitief! Net als in de middeleeuwse films zegmaar maar dan iets luxer, maar niet zoals we in Nederland gewend zijn. Het maakt veel indruk...

Soms is het vervelend, alles is nieuw voor deze mensen hier, ze willen alles van je weten en uit proberen, dat houdt in dat je altijd op je spullen moet letten maargoed, dat went ook.

Ik maak een hele bijzondere reis mee, en ben blij dat ik het kan filmen zodat jullie er later wat beeld bij krijgen! Nu ga ik net als in Kathmandu weer lekker een biertje drinken na een werkdag, nu alleen niet op het dak maar onder een palmboom xD.
Rients

 

 


29 februari 2012
29 februari nr 1 29 februari nr 2
Vandaag een dag met een vroeg begin voor de heren Anton Mulder en Wietze v/d Wal. Ze moesten vandaag vroeger opstaan dan de rest van de groep om vervolgens daarna te ontbijten maar rond 6 uur net voor hun ontbijt wordt de groep wakker gemaakt door een Nepalese meneer die een neushoorn heeft gezien (blijkt heel spectaculair te zijn) een paar man bleven liggen en het andere deel vloog achter de meneer aan naar de neushoorn en hebben de neushoorn gezien, jammer voor Martijn dat hij net te lang nodig had om zijn schoenen aan te doen en de groep die weg liep niet meer zag en vervolgens de verkeerde kant op liep.

Anton en Wietze waren met de jeep op weg om materialen voor de riolering op te halen voor vandaag. De overige mannen (op Geart na want die was ziek en lag de hele dag op bed met een muziekje en een telefoon) kreeg de groep een lekker ontbijt en we kregen een lekker lunchpakket mee voor de pauze. Voor de reis was een fiets geregeld en we fietsten in 25 minuten naar ons project toe.

Bij het project aangekomen zijn we alle spullen klaar gaan zetten en verder gaan bikken. Sinds de stroom erop zat is de frees aangegaan en de beitels werden op de muur geslagen. De gleuven werden heel snel gemaakt en het werk begon vlot. Maar door een zekering waar we later op de dag pas achterkwamen deed de stroom het niet en ging de emotionele waarde van de heren omlaag maar het werk ging wel vlot.

De materialen arriveren op de bouw en de riolering kon ook worden gemaakt terwijl Martijn, Alwin, Rients en Simon aan het bikken waren begonnen Arnvin en Anton met het maken van een riolering. Bij de pvc lijm zat er geen kwast dus Arnvin en Anton hebben een hele mooie kwast gemaakt door een potlood, verband en een beetje tape toch een soort van kwast te maken.

Het begin was er voor de riolering voor de vrouwen terwijl de andere mannen bij het herengedeelte aan het frezen en bikken waren. Toen kwamen de plaatselijke loodgieter en zijn zoon naar onze bouw om onze tekeningen te bestuderen en advies geven dat het zo niet kon dat alles met 90 graden kan i.p.v. 45 graden maar ondanks dat zijn we er ook achter gekomen dat de riolering fout zat bij de dames maar dit stukje konden we wel weer kwijt bij de heren.

Nadat het herengedeelte netjes is achtergelaten zijn we op de fiets naar het hotel gegaan en zijn we de avond de stad Sauraha in geweest en souvenirs werden er gekocht. De mensen zijn zeer vriendelijk en de kinderen op de school zijn dolenthousiast als we daar rondlopen.

Groeten, Arnvin

 


28 februari 2012




Vandaag was onze eerste werkdag.
Vanmorgen na een heerlijk ontbijt hebben we het gereedschap bij elkaar gezocht voor de projecten. Daarna zijn we rond een uur of 7 richting de projecten van de vorige keren gereden, om daar de benodigde informatie op te doen. Eenmaal aangekomen op de projecten konden we de al eerder gemaakte toiletgebouwen bekijken. De toiletgebouwen zagen er goed uit. Nadat we de benodigde informatie opgedaan hadden, zijn we vertrokken naar het eerste project.

In de reis naar het eerste project bleek al snel dat de eerste ziekte een zekerheid was. Aangekomen op het project, hebben we de benodigde gereedschappen uitgeladen en zijn we begonnen met het organiseren van de werkzaamheden. Het toiletgebouw was al bijna klaar, hierdoor konden wij snel aan het werk. Samen met Anton en zo nu en dan de hulp van de anderen ben ik begonnen met het tekenen van de ontwerpen. Nadat de ontwerpen goedgekeurd waren en iedereen het er mee eens was, zijn de andere jongens begonnen met het frezen van de sleuven voor de leidingen. In de tussentijd werd er natuurlijk van alles gefilmd door de filmploeg.

De kinderen ter plaatse vonden dit natuurlijk zeer interessant en hadden veel aandacht voor de camera. Tijdens het frezen van de leiding sleuven, hebben Anton en ik de materialen uitgetrokken. Op het moment dat dit bijna klaar was, waren de andere jongens al een heel eind op weg met het frezen. Het ging veel beter en sneller dan verwacht!

Rond 12.30 kwam Ram (de beheerder van onze verblijfsplaats) met een heerlijke lunch. Na de lunch zijn we direct weer begonnen met de werkzaamheden. Op de middag was er nergens meer stroom te bekennen, hierdoor konden we niet alles frezen. Er werd een plan gemaakt om toch nog door te kunnen gaan met de werkzaamheden. De al gefreesde sleuven werden met man en macht uitgekapt, zelfs door de filmers werd er hard gewerkt!

Met het uitkappen van de sleuven en het aftekenen van de andere toiletten, werd deze dag afgesloten. We werden met de Jeep opgehaald en teruggebracht naar onze verblijfsplaats. Op de verblijfsplaats aangekomen kon er genoten worden van een paar uurtjes vrije tijd. Deze werden vooral ingevuld met een lekkere frisse douche. Rond 19.00 was het tijd om aan tafel te gaan voor het eten. Er werd deze keer gezorgd voor heerlijke patat met rijst, groente en kip. Voor mij werd er een speciaal voedselpakket opgesteld door de beheerder, omdat ikzelf ziek was. (Over het eten is hier niets te klagen!) Na het e

ten werd er een kleine vergadering gehouden met daarin een terugblik op onze dag en een planning voor de volgende dagen. Het is te hopen dat onze materialen morgen geleverd worden zodat we een nog beter resultaat neer te kunnen zetten dan vandaag. We zullen ons best gaan doen!

Groetjes Geart

27 februari 2012


De derde werkdag ging van start met een goed ontbijt. Na even klaarmaken voor vertrek vertrokken we op de fiets richting de werkplaats. Onderweg waren er allemaal stenen en grind om door heen te ploeteren op het fietsje. Onderweg was de plaatselijke bevolking erg gezellig door ons fanatiek te groeten. Eindelijk aangekomen op de plaats van bestemming gingen we snel aan de slag met de werkzaamheden waar we de vorige dag waren gebleven. Gisteren waren we al een eind opgeschoten met het hak en frees werk en dat is vandaag afgerond. Ook is er een begin gemaakt van de waterleiding binnen, maar ook aan de buitenkant van het gebouw.

Het draadsnijden deden we in het grasveld voor de school en toen de school uit was stond de hele school te kijken hoe het draadsnijden ging. Ook gaven ze gereedschappen aan die op de grond lagen want de kinderen willen graag helpen en dat is voor ons alleen maar motiverend om nog beter ons best te gaan doen. Aan de buitenkant was het warm door de velle zon die veel dorst veroorzaakte maar het was wel perfect om een beetje bij te kleuren.

Wat wel minder was dat de Simon is uitgevallen vandaag, hij voelde zich niet lekker en is naar zijn kamer gegaan. Bij het avondeten was het een stuk beter met hem en gaat hij er morgen weer fanatiek tegenaan.

De werzaamheden gaan zo voorspoedig dat we kennelijk zaterdag vrij kunnen krijgen. Dan kunnen we in overleg kijken wat voor leuke dingen hier in de regio zijn te doen. Maar na een dag hard doorwerken was het een uurtje of 5 en waren we naar de verblijfsplaats gegaan om daar even lekker te douchen, rusten en daarna hebben we even gezellig bij elkaar gezeten onder het genot van een lekker drankje. Er is nog even gitaar gespeeld en enkelen zijn de winkels nog even ingeweest. Onder het eten hebben we het even over het verschil gehad tussen '‘wjattels' en 'wuttels'.

Daarna was er nog even tijd voor ons zelf en zijn wat aan het hangen want iedereen is best wel moe na een dag hard werken. Maar wel is cker dat we de komende dagen er voor gaan want dan is de beloning een vrije dag!
Al met al was het een geslaagde dag met veel vorderingen in de werkzaamheden.

Groetjes Martijn

 

26 februari 2012
26 febr 1 26 febr 2 26 febr 3

Na een gezellige avond op het dak van het hotel was het ondertussen al half 3.. toch maar eens tijd om te gaan slapen, want de wekker ging alweer om half 6. Om 6 uur te gaan ontbijten om zo om half 7 met kleinste taxibus die ik ooit heb gezien richting het busstation te gaan. Waar we vervolgens om 7 uur ochtends te vertrekken met de bus richting Chitwan. Het was echt een geweldige ervaring van 6 uur lang in een slechte oude bus te zitten wat je helemaal vergat doordat er zo veel was te bekijken. 

Van ongelofelijk hoge bergen en een rivier zolang als de busrit duurde tot aan kleine blokhutjes waar mensen in leven. Wat het in Nederland niet eens een tuinhuisje kan worden genoemd. Eindelijk aangekomen in Chitwan worden we al verwacht door Ram de eigenaar van het hotel waar we zullen verblijven. In het hotel aangekomen werden we gelijk opgewacht met bloemen en kregen we eervol een mooie rode stip op ons hoofd die bij de meesten na 5 minuten al een grote veeg werden door de hitte.

Nadat de koffers naar de kamer waren gebracht zijn we gelijk op pad gegaan om te kijken naar de toiletgebouwen waar we aan de slag moeten de komende weken. Bij de laatste locatie aangekomen te zijn blijkt het dat het bij een opvang huis voor blinde kinderen is. Die misschien niet kunnen zien maar wel alles willen bekijken.

Eenmaal terug in het hotel terug te zijn gekomen, zijn we naar de rivier gelopen om de zonsondergang te bekijken. De mensen in het dorp zijn allemaal erg aardig en rustig in tegenstelling met de mensen in Kathmandu. Ook in het dorp mijn eerste olifanten gezien. Het is zowat alsof mensen ze gebruiken als auto's, Erg leuk. Al met al een geweldige dag in het mooie Nepal met allemaal weer indrukken waarvan je het niet zou geloven als je het eerst niet met eigen ogen zou zien.

Anton.


 

 

25 februari
25 febr 1 25 febr 2 25 febr 3 25 febr 4
Onze eerste echt dag in Kathmandu begon met een lekker ontbijt. Wij hadden ons per ongeluk verslapen, maar daarna konden we kiezen tussen een paar soorten ontbijt. We konden kiezen uit American, Continentaal en Nepalees. Het typerende was dat niemand voor het Nepalese koos. Maar goed, het smaakte ons allemaal prima. Na het ontbijt konden we nog even op onze kamers voorbereiden op de stadstrip die ons te wachten stond. Op het programma stond dat we de hele middag de stad konden gaan ontdekken. Iedereen kon voor zichzelf gaan rondkijken en eventueel iets gaan kopen.

Eerst zijn we met de hele groep geld gaan wisselen. Daarna hebben we ons opgesplitst en hebben we een rondje door de stad gelopen en hier en daar wat winkels aangedaan. De stad is niet te vergelijken met een Westerse stad. Er lopen overal mensen rond die je iets willen verkopen en er zijn overal maar dan ook overal winkels. Niet op de manier die wij kennen maar op een hele primitieve manier, je hebt ook geen Gstar of Jack n Jones maar gewoon kleding zonder merk. Wij hebben geluncht in een restaurant waar wij de enige gasten waren en er werd speciaal voor ons muziek op gezet, het eten was werkelijk heerlijk en spotgoedkoop. Op straat zie je mensen zakken van zeker 40 kilo, misschien wel meer dragen maar ze doen het wel gewoon. Het geeft je de neiging om de mensen te helpen en daarom zijn we ook erg blij dat wij dat vanaf morgen ook gaan doen. De stroomdraden hangen op een zeer vreemde manier in de stad, het is zegmaar 1 grote knoop. Rond een uur of 4 hadden we elkaar weer gevonden en zijn we weer richting hotel gegaan.

Iedereen heeft veel foto s gemaakt en wij hebben veel kunnen filmen, dan kunnen we als we thuis zijn alles laten zien want de sfeer valt gewoon niet uit te leggen. We hebben tot slot weer heerlijk gegeten in het hotel en nu typen we het verslag. Simon heeft inmiddels een bloedneus en de rest zit nog even een biertje te drinken op het dak van het hotel dus als jullie het niet erg vinden houden we het hierbij voor nu, dan kan Simon lekker uitrusten en ikzelf nog even de club op het dak joinen met een koud biertje!

We hebben het super, en maken heel veel mee, te veel om te beschrijven in tekst en spoedig zal er een verslag komen van de andere jongens.

Groeten,
Rients, Simon en natuurlijk de rest van de crew hier!





23 februari 2012 - Dag van vertrek
23 febr 1 23 febr 2 23 febr 2
Vandaag was dan eindelijk de dag. We vertrokken naar Nepal. Iedereen kwam samen bij ROC Friese Poort Drachten waar we onze bagage nog even snel konden checken. Alle familie en vrienden en vriendinnen waren ook aanwezig, dat waarderen we overigens zeer. Nadat alles gewogen was plaatsten we alle koffers in de taxi en gingen we op weg naar Schiphol. Eenmaal daar aangekomen gingen we meteen door naar de incheck balie waar alles min of meer gesmeerd liep, Rients had wat problemen met zijn kaartje maar dat was snel opgelost. We hebben nog even gegeten en toen zijn we het vliegtuig richting Frankfurt gegaan, de reis was kort maar krachtig want we kwamen snel weer aan in Duitsland. Hier gingen we meteen naar onze volgende gate zodat we op tijd onze overstap konden maken. Frankfurt airport is erg groot, en indrukwekkend. Toen we bij onze gate aankwamen hadden we nog zeker een uur om te wachten dus zijn we de winkels gaan bezoeken. Toen we een uur later weer bij de afgesproken gate aankwamen bleek dat dit niet de correcte gate was waardoor we nog heel snel moesten rennen met het personeel om de vlucht te halen. Dit is gelukt.

Eenmaal in het vliegtuig aangekomen bleek dat de vlucht erg luxe was, we konden film kijken met behulp van een scherm in de stoel voor ons. We kregen lekker eten en het personeel was aardig. Na ongeveer 6 uur vliegen landen we in Doha, Qatar. Daar merkten we al de eerste grote verschillen. Ten eerste het tijdsverschil maar vooral ook de cultuur. Het is er erg warm en mensen lopen er in witte jurken voor de warmte, ze hebben hoofddoeken om en de huisjes waren allemaal wit, in de verte lag een grote skyline van mooie gebouwen. In het vliegveld waren ook gebedsruimtes etc. We hebben een beetje uitgerust en na 3 uur wachten konden we weer verder. Het grootste gedeelte van de groep heeft vooral geslapen in de laatste vlucht, die duurde ongeveer 5 uur.

Toen was het moment eindelijk daar, de landing werd ingezet en je kon al grote bergen zien. We zijn toen geland in Kathmandu en het was werkelijk waar prachtig. Het is totaal anders, het voelt heel oosters aan zoals je wel uit die films kent. De Controle op het vliegveld liep voorspoedig en al snel zaten we in een busje naar het hotel.

Eenmaal in het hotel aangekomen werden we verwelkomd met een drankje en konden we even lekker in de zon zitten op het mooie terras (het is hier ongeveer 20 graden). Daarna hebben we onze kamers bekeken en die verschillen wel wat per luxe, maar iedereen heeft het naar zijn zin en daar gaat het om. De kamer van Simon, Anton en mij (Rients) is bijvoorbeeld eigenlijk 2 persoon maar ze hebben er een matrasje bij gelegd maar ons maakt het niks uit. We hebben namelijk nog nooit zulk gastvrij hotel personeel ontmoet en ze willen alles wel voor je doen. We hebben heerlijk gegeten in het restaurant van het hotel, de ene nam Nepalees, en de ander ging voor iets traditionelers maar het smaakte (bijna) iedereen heerlijk en de service hier is echt super. We zijn vroeg op bed gegaan en hebben allemaal heerlijk geslapen.

 



Vertrek
23 februari 2012




Vandaag was het dan zover. De groep is vertrokken.

Om 13.00 uur verzamelde de groep zich op school in Drachten om daar de bagage te wegen en te zorgen dat alle reizigers het maximale aan gewicht meenemen. Gereedschappen en kinderkleding werden verdeeld.

Om 14.00 uur vertrok de groep naar Schiphol met een taxibusje en een personenauto. Om 16.00 uur was de groep op Schiphol. Vrijdagmiddag komen ze aan in Nepal.

Op deze site komt vanaf vanaf vandaag bijna dagelijks een kort verhaal over de belevenissen in Nepal.




Download onze brochure (pdf)